. 24
ايُّهَا النّاسُ شُقُّوا امْواجَ الْفِتَنِ بِسُفُنِ النَّجاةِ وَ عَرِّجُوا عَنْ طَريقِ الْمُنافَرَةِ وَ ضَعُوا عَنْ تيجانِ الْمُفاخَرَةِ . افْلَحَ مَنْ نَهَضَ بَجَناحٍ اوِ اسْتَسْلَمَ فَاراحَ . هذا ماءٌ آجِنٌ وَ لُقْمَةٌ يَغَصُّ بِها آكِلُها وَ مُجْتَنِى الَّثَمَرةِ لِغْيرِ وَقتِ ايناعِها كَالزّارِعِ بِغَيْرِ ارْضِهِ . فَانْ اقُلْ ، يَقُولُوا : حَرَصَ عَلَى الْمُلْكِ ، وَ انْ اسْكُتْ يَقُولُوا : جَزِعَ مِنْ الْمَوْتِ ، هَيْهاتَ بَعْدَ اللَّتَيّا وَ الَّتى . وَ اللّهِ لَابْنُ ابى طالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْىِ امِّهِ ، بَلِ انْدَمَجْتُ عَلى مَكْنُونِ عِلْمٍ لَوْ بُحْتُ بِهِ لَاضْطَرَبْتُمُ اضْطِرابِ الْارْشِيَةِ فِى الطَّوِىِّ الْبَعيدَةِ « 1 »
« اى مردم بشكافيد موجهاى فتنهها را كه مانند درياهاى متلاطم در خروشند به كشتىهاى نجات ( كه مراد آل بيت رسول خدا هستند چون طبق روايت مسلّمى كه از طريق شيعه و سنّى روايت شده است حضرت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند : مَثَلُ اهْلِ بَيْتى فيكُمْ كَسَفينَةِ نوحٍ مَنْ رَكِبَها نَجا ، وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْها غَرِقَ : مثال اهل بيت من در ميان شما مانند كشتى نوح است كسى كه در آن سوار شود نجات يابد و كسى كه تخلّف ورزد غرق خواهد شد ) ، و از پيمودن راه منافرت عدول نموده برگرديد و تاجهاى مفاخرت و سركشى و شخصيّت طلبى را از سرهاى خود برداريد ( تا فتنه آرام گيرد و اسلام چهرهء رخشان خود را به عالَم به واسطهء علوم و معارف اهل بيت نشان دهد ، و گرنه اگر شما بخواهيد بر اساس خود پرستى و نفع طلبى عليه كسانى كه آنان نيز بر اين اساس قيام نمودهاند برخيزيد و پيكار و كارزار خونينى در صحنهء مقارب رحلت رسول خدا به وجود آيد ديگر اسمى از اسلام نخواهد ماند ) . كاميابى و رستگارى براى كسى است كه با وجود اعوان و ياران كافى قيام كند و حقّ خود را بگيرد چون مرغى كه با دو بال توانا و درست بر آسمان پرواز مىكند ، يا براى كسى است كه در صورت فقدان اعوان و انصار خود را كنار كشيده و از جنگ و ستيز آن خود را آسوده بدارد . اين خلافتى كه مرا به آن دعوت مىكنيد و اصرار بر بيعت داريد گرچه حقّ مسلّم من طبق آيات قرآن و وصاياى رسول خداست لكن با وجود مخالفت بنى تَيْم و بنى عَدِىّ ، كه بلادرنگ بعد از رحلت رسول خدا مردم را به بيعت خود دعوت كردهاند و جدا در مقام مخالفت و انكار وصاياى آن حضرت ايستادهاند ، مانند آب گنديدهاى است كه صفاى خود را در اثر مقارنت هواها و هوسها از دست داده و به ملازمت اين افكار سوء و
هامش
( 1 ) « نهج البلاغه » ج 1 ص 40 .