امّا به اعتبار تجلّى در مظاهر اسماء و صفات در هر موجودى روئى دارد ، و در هر مرآتى جلوهاى مىنمايد .
فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ .
« 1 »
وَ لَوْ أَنَّكُمْ أَدْلَيْتُم بِحَبْلٍ إلَى الارْضِ السُّفْلَى ، لَهَبَطَ عَلَى اللَّهِ . « 2 »
و اين تجلّى همه را هست ؛ ليكن خواصّ مىدانند كه چه مىبينند ، و لهذا مىگويند : مَا رَأَيْتُ شَيْئاً إلَّا وَ رَأَيْتُ اللَّهَ قَبْلَهُ وَ بَعْدَهُ وَ مَعَهُ « 3 » .
دلى كز معرفت نور و صفا ديد * بهر چيزى كه ديد اوّل خدا ديد
بهر كه مىنگرم صورت تو مىبينم * از اين ميان همه در چشم من تو مىآئى
و عوام نمىدانند كه چه مىبينند .
أَلا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقاءِ رَبِّهِمْ أَلا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ
. « 4 »
گفتم بكام وصلت خواهم رسيد روزى * گفتا كه نيك بنگر شايد رسيده باشى
* * *
دوست نزديكتر از من به من است * وين عجبتر كه من از وى دورم
چكنم با كه توان گفت كه دوست * در كنار من و من مهجورم
قال الله تعالى :
سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ
هامش
( 1 ) آيه 115 ، از سوره 2 : البقرة :وَ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ واسِعٌ عَلِيمٌ.
( 2 ) « و اگر شما ريسمانى را به سوى پستترين نقطهء زمين آويزان كنيد و بفرستيد ، تحقيقاً بر خدا سقوط خواهد نمود . »
( 3 ) « من نديدم چيزى را مگر آنكه پيش از او و پس از او و با او خدا را ديدم . »
( 4 ) آيه 54 ، از سوره 41 : فصّلت : « آگاه باش اى پيامبر ! كه آنان نسبت به لقاء پروردگارشان در شكّ و ترديد بسر مىبرند . آگاه باش كه او تحقيقاً به هر چيز محيط مىباشد . »