از آن را توصيف كرده است ؛ با اينكه ماه رجب حرام است ، و ماههاى بعد از آن كه شعبان و رمضان و شوّال باشد حرام نيست ، و ماههاى بعد از اينها كه ذوالقعدة و ذوالحجّة و محرّم است حرام است . و علاوه أَشْهُرِ الْحُرُمِ به اضافه صحيح نيست چون حرُم وصف است و بايد گفت : الاشْهُرِ الْحُرُمِ ؛ اللَهُمَّ إلّا أنْ يُقالَ : إنَّ فى مِثْلِهِ يَصِحُّ الْوَصْفُ وَ الإضافَةُ بِاعْتِبارَيْنِ .
از همهء اينها گذشته اين خبر ضعيف السّند است به ابن عيّاش ؛ و نجاشى گفته است : من از او چيزهاى بسيارى شنيدم ؛ و ليكن چون ديدم مشايخ ما او را ضعيف مىشمرند ، لذا من از او اجتناب كردم و روايتهاى او را روايت نكردم . و خيبر بن عبد الله كه ابن عيّاش از او روايت مىكند از محمّد بن عثمان ، نام او در رجال نيست . بالجمله ، اگر در اين دعا نبود مگر فقط جملهء : لَا فَرْقَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَهَا إلَّا أَنَّهُمْ عِبَادُكَ وَ خَلْقُكَ ، فقط همين فقره دليل كافى بود براى ساختگى بودن اين دعا ؛ با آنكه اغلاط و منكرات ديگرى كه ذكر شد در آن موجود است و سندش نيز ضعيف است - انتهى ملخّصاً .
أقول : در يكايك از اشكالات و ايرادات صاحب كتاب ايراد و اشكال واقع است ، و طبق آنچه را كه ما در اينجا بيان مىكنيم به خوبى واضح و روشن مىشود كه : « اوّلًاهاى ايشان تا سابعاً » جز عنوان پشت هم انداختن ايرادها ، و اظهار نمايش چشمگير اشكالها چيز ديگرى نيست ؛ و اين اشكالات از برف انبارى تجاوز نمىكند .
امّا راجع به ضعف سند ، عرض مىشود كه : كداميك از ادعيهء واردهء از معصومين سند صحيح دارد ؟ ادعيه و زيارات وارده با سند صحيح اقلّ قليل است ؛ و اگر بنا بشود در باب ادعيه و زيارات به سند صحيح معروف اكتفا كنيم ، عُشرى از اعشار ادعيه باقى نمىماند ؛ و كتاب « مصباح » شيخ و كفعمى و
الله شناسى (فارسى) — صفحة 300
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٣٠٠