أَسْأَلُكَ بِمَا نَطَقَ فِيهِمْ مِنْ مَشِيَّتِكَ ، فَجَعَلْتَهُمْ مَعَادِنَ لِكَلِمَاتِكَ وَ أَرْكَاناً لِتَوْحِيدِكَ وَ آيَاتِكَ وَ مَقَامَاتِكَ الَّتِى لَا تَعْطِيلَ لَهَا فِى كُلِّ مَكَانٍ . يَعْرِفُكَ بِهَا مَنْ عَرَفَكَ ؛ لَا فَرْقَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَهَا إلَّا أَنَّهُمْ عِبَادُكَ وَ خَلْقُكَ ، فَتْقُهَا وَ رَتْقُهَا بِيَدِكَ ، بَدْؤُهَا مِنْكَ وَ عَوْدُهَا إلَيْكَ ؛ أَعْضَادٌ وَ أَشْهَادٌ وَ مُنَاةٌ وَ أَذْوَادٌ وَ حَفَظَةٌ وَ رُوَّادٌ . - إلَى : وَ فَاقِدَ كُلِّ مَفْقُودٍ . - إلَى : وَ مَلائِكَتِكَ الْمُقَرَّبِينَ وَ بُهْمِ الصَّافِّينَ [ وَ ] الْحَافِّينَ . وَ بَارِكْ لَنَا فِى شَهْرِنَا هَذَا الْمُرَجَّبِ الْمُكَرَّمِ وَ مَا بَعْدَهُ مِنْ أَشْهُرِ الْحُرُمِ - إلخ .
و پس از آن گفتهاند : و از جمله امورى كه دلالت دارد بر اينكه اين دعا ساختگى است چند چيز است :
اوّل : جملهء بِمَا نَطَقَ فِيهِمْ مِنْ مَشِيَّتِكَ ؛ نطق مشيّت خدا در آنها چه معنى دارد ؟
دوّم : جملهء الَّتِى لَا تَعْطِيلَ لَهَا فِى كُلِّ مَكَان ؛ الَّتِى كه موصول است به چه بر مىگردد ؟ اگر به وُلَاةُ أَمْرِكَ برگردد ، از جهت لفظ تمام نيست بلكه از جهت معنى ايضاً ؛ و اگر به آيَاتِكَ وَ مَقَامَاتِكَ برگردد ، از جهت معنى استوار نيست بلكه از جهت لفظ ايضاً .
سوّم : جملهء لَا فَرْقَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَهَا إلَّا أَنَّهُمْ عِبَادُكَ وَ خَلْقُك ؛ چون اين جمله مىرساند كه ملائكه كه آيات خدا هستند با خود خداوند در تمام صفات خداى تعالى غير از عنوان خالقيّت و مخلوقيّت مساوى هستند ؛ مثل آنكه بگوئيم : فلانكس مثل پادشاه است جز اينكه پادشاهى ندارد . يعنى در تمام كمالات سواى سلطنت ، همانند اوست ؛ و اين كفر محض است .
و امّا أَعْضَادٌ ، ظاهرش اينست كه آنان اعضاد خدا هستند ؛ و اين نيز كفر است ، و ممكن است كه با تكلّف گفت كه فرشتگان بعضى از آنان ، اعضاد بعضى دگرند چون اعوان ملكالموت .
الله شناسى (فارسى) — صفحة 298
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٩٨