قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ .
« 1 »
« بگو : آيا يكسان هستند كسانى كه مىدانند و كسانى كه نمىدانند . فقط صاحبان عقل و انديشه مىباشند كه به ذكر خدا متذكّر مىگردند ! »
و قوله تعالى :
فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا * ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ .
« 2 »
« پس اعراض كن اى پيامبر از آنكس كه از ياد ما روى گردانيده است و غير از پستترين زندگانى را نخواسته است ! اينست آخرين درجهء بلوغ ايشان از علم و دانش ! »
و قوله تعالى :
فَما لِهؤُلاءِ الْقَوْمِ لا يَكادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثاً
. « 3 »
« پس به چه سبب آن دسته ، خود را نزديك فهميدن گفتار و كلام نمىكنند ؟ ! »
و قوله تعالى در ذيل آيه 75 ، از سورهء مائده ( و آن از جمله آياتى است كه فعلًا مورد بحث ما مىباشد . ) :
انْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْآياتِ ثُمَّ انْظُرْ أَنَّى يُؤْفَكُونَ
« بنگر كه چگونه ما آيات را براى آنان روشن مىسازيم ؛ سپس بنگر به كجا در دروغ و إفك و غير حقّ گرائيده مىشوند ! »
بيان حضرت علّامه ، در شرح و كيفيّت وحدت عددى
و از ظاهرترين مصاديق اين اختلاف افهام ، اختلاف مردم است در تلقّى معنى وحدت حقّ تعالى . زيرا در افهامشان اختلافى عظيم و نوسانى وسيع در
هامش
( 1 ) ذيل آيه 9 ، از سورهء 39 : الزّمر
( 2 ) آيه 29 و صدر آيه 30 ، از سورهء 53 : النّجم
( 3 ) ذيل آيه 78 ، از سورهء 4 : النّساء