و رسولان براى تأييد رسالتشان آوردهاند . بنابراين كفر به آيات خداوندى كفر به نبوّت آنهاست ، علاوه بر اينكه وجود خود پيغمبر از آيات خداوند است . و مراد از لقاء الله ، رجوع به سوى اوست كه عبارت است از معاد .
فعلَىهذا تعريف كلمه
بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا
بازگشت مىكند به آنكه ايشان منكر نبوّت و معاد مىباشند ؛ و اين از مختصّات بتپرستان است . »
و در تفسير :
فَحَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَزْناً
فرمودهاند :
« علّت حبط اعمالشان آنست كه ايشان عملى را براى خاطر خدا انجام نمىدهند ، و مقصودشان ثواب آخرت و سعادت زندگى آن سرا نمىباشد ، و انگيزهء آنها بر عمل ، ياد آورى يوم الحساب نيست .
و سابقاً در مباحث اعمال در جزء دوّم از اين كتاب تفسير ، گفتارى راجع به حبط گذشت .
و كلام خدا :
فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَزْناً
تفريع است بر حبط و نابودى اعمالشان . و وزن و سنگينى عمل در روز قيامت ، به سنگينى و ثقل حسنات مىباشد ، بنا بر دلالت قول خداى تعالى :
وَ الْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ * وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ بِما كانُوا بِآياتِنا يَظْلِمُونَ .
[ آيه 8 و 9 ، از سوره 7 : الاعراف ]
« ميزان سنجش در آن روز ، حقّ مىباشد ؛ پس كسى كه ميزانهاى وى سنگين باشد پس ايشانند البتّه رستگاران . و كسى كه ميزانهاى وى سبك باشد ، پس ايشانند كسانى كه نفوس خود را به ضرر باختهاند ؛ به سبب آنكه دأبشان اين بوده است كه به آيات ما ستم روا مىداشتهاند . »
و از آنجا كه بواسطهء حبط ، حسنهاى وجود ندارد ؛ لهذا ثقل و سنگينى