گرديده است ؛ و ما براى آنها در روز بازپسين ميزان عملى را اقامه نخواهيم نمود .
اى پيامبر ! امر آنها آنطور مىباشد ! جزايشان جهنّم است در برابر كفرى كه ورزيدهاند ، و آيات من و پيغمبران گسيل داشتهء از جانب من را مسخره گرفتهاند . »
حضرت استادنا الاعظم آية الله على الإطلاق علّامهء طباطبائى قدّس اللهُ تربتَه در تفسير آيه :
الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً
فرمودهاند :
خبر دادن است از آنان كه افعالشان زيانبارتر از همه است ؛ و آنها همان كسانى مىباشند كه در آيه سابقه بر مشركين عرضه داشته شد كه ايشان را از حال آنان آگاه سازد و آنها را به ايشان معرّفى كند . اينك معرّفى نمود كه آنها كسانى مىباشند كه در پستترين و بىمقدارترين حيات ، تلاش و كوشش آنها گم شده است . و چون تلاش و كوشش گم شود و نابود گردد ، خسران و زيان لازمه آنست . و سپس به دنبال اين مطلب فرمود كه : « ايشان مىپندارند كه كارشان و منهاجشان نيكو است . » و بدين جهت زيانكارتر و خسرانآميزتر بودنشان تمام مىشود .
بيان و توضيح اين حقيقت آنست كه : خسران و خسارت در انواع كسبها و اقسام سعىهائى كه براى نتيجهء سود بردن به كار گرفته مىشود ، آنگاه تحقّق پيدا مىنمايد كه كسب و سعى به غرض و هدف خود برخورد نكند ، و بالاخره عاقبتالامر منتهى گردد به نقص در رأس المال و يا ضايع شدن سعى كه از آن در آيه به ضلال سعى ( گم شدن تلاش ) تعبير شده است .
گويا فاعل فعل از راه ، گم شده و نتيجهء سير وى او را به خلاف غرض و مقصودش كشانده است .
و انسان چه بسا در كسب و كارش به علّت عدم تجربه در عمل ، دچار