سحر باطل را در آن مدخليّتى نمىباشد .
فلهذا گفتار وى : إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ - إلخ شروع است در بيان جهت اوّل ؛ و آن اين مىباشد كه : آنچه را كه قرآن به شما تعليم مىكند كه مورد دعوت پيامبر اكرم صلّى الله عليه و آله است ، حقّ است بدون ريب و شكّ ؛ و بر شما واجب است كه از آن پيروى كنيد !
و معنى چنين مىشود كه : اى جماعت مردمان و اى گروه آدميان ! پروردگار شما همان الله مىباشد كه تمامى اين عالم مشهود را از آسمانهايش و از زمينش در مدّت شش روز خلق كرد ؛ و سپس بر تخت قدرتش استوار گرديد ، و در مقام تدبيرى كه تمام تدبيرها بدانجا منتهى مىشود و همهء امور را شامل مىگردد ، قيام فرمود . و شروع نمود در تدبير امر عالم .
و چون جميع تدابير به وى انتها مىيابد بدون استعانت به مُعينى و يا كمك از اشياء به عنوان عَضُد و بازوى مددكارى ، براى هيچ موجودى از موجودات چنان قدرتى موجود نيست كه بتوانند در تدبير امور دخالت نمايند و واسطه در امر خلقت شوند - كه عبارت است از شفاعت - مگر پس از اذن و اجازهء حضرت او تعالى .
پس اوست سبب اصلى كه هيچ سببى بالاصاله غير از او وجود ندارد ؛ و جز او هر سببى از اسباب كه فرض شود با تسبيب او حائز سببيّت مىشوند ؛ و شفيعان بعد از اذن و اجازهء او قرار مىگيرند .
و از آنجا كه مطلب از اين قرار مىباشد ، خداوند تعالى تنها پرورشدهنده و آفرينندهء شماست ، كه تدبير امورتان را مىنمايد ؛ نه غير او از آنان كه شما آنها را ارباب و صاحبان تدبير در برابر خدا اتّخاذ نمودهايد ؛ و شفيعانى در نزد وى پنداشتهايد ؛ و اينست مراد و مقصود از اين گفتار او :
ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ أَ فَلا تَذَكَّرُونَ
.