مىباشد ؛ و به هيچ وجه من الوجوه جائز نيست اندك تصرّفى و تغييرى در آيات نمود و اين الفاظ و كلمات را به معانى دگرى وسيعتر و مجرّدتر حمل كرد .
ابن تيميّه صريحاً مىگفته است : مراد از نزول خدا همين نزول مشاهد و محسوس است . و در روايت نبويّه كه وارد است خدا شبهاى جمعه نزول مىكند ، يعنى همين گونه پائين آمدن .
وى بر فراز منبر كه به خطبه خواندن مشغول بود و دربارهء همين معانى بحث مىنمود صريحاً گفت : نزول ، همين نزول مىباشد . و خداوند پائين مىآيد همچون پائين آمدن من ! اين طور ، ببينيد : در اين حال يك پلّه از آنجا كه بود پائين آمد و كيفيّت نزول خدا را محسوساً به مردم نشان داد .
اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
يعنى خداوند همين نور محسوس مىباشد .
الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى
« 1 » يعنى خداوند بر روى تخت خود استقرار يافت .
وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
« 2 » يعنى صندلى نشيمنگاه او به قدر آسمانها و زمين گسترده مىباشد .
وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا /
« 3 » يعنى در روز بازپسين ، پروردگار تو و فرشتگان ، در صفوف مرتّب دستهدسته مىآيند .
اين طائفه مىگويند : عرش به معنى تخت سلطنت است ، و همانطور كه سلطان در هنگام حكم بر روى تخت فرمانفرمائى خويشتن مىنشيند و تكيه
هامش
( 1 ) آيه 5 ، از سورهء 20 : طه
( 2 ) آيه 255 ، از سورهء 2 : البقرة
( 3 ) آيه 22 ، از سورهء 89 : الفجر