( كه عبارت است از وجودى كه اشياء از آن مستفيض مىشوند و بدان متّصف مىگردند ) نمىباشد . و دليل ما بر اين ، كلام اوست پس از تتميم مثَل كه :
يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ
« خداوند بواسطهء نورش هر كس را كه بخواهد هدايت مىكند . » زيرا اگر مراد از آن نور عامّ بود ، اختصاص به چيزى غير از چيز دگر نداشت .
بلكه آن عبارت مىباشد از نور خدا كه اختصاص به مؤمنينى دارد كه به حقيقت ايمان تلبّس دارند ، بنا بر آنچه كه از خود كلام الهى مستفاد مىشود .
و خداوند در بقيّهء كلمات خود نور را به خودش نسبت داده است همانطور كه در قول او آمده است :
يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ .
( آيه 8 ، از سورهء 61 : صَفّ )
« آن كافران مىخواهند نور خدا را با دهانهايشان خاموش كنند ، و خداوند تمامكنندهء نور خود است و اگرچه كافران ناپسند دارند . »
و نيز در قول او آمده است :
أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها .
( آيه 122 ، از سورهء 6 : أنعام ) « و آيا كسى كه مرده بوده است پس ما وى را زنده كرديم و براى او نورى قرار داديم كه با آن نور در ميان مردم راه مىرود ، همانند كسى است كه مثَل او در تاريكيها مىباشد و از آن بيرون نمىشود ؟ ! »
و نيز در قول او آمده است :
يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ .
( آيه 28 ، از سورهء 57 : حديد ) « عطا مىكند شما را دو نصيب از رحمتش ، و قرار مىدهد براى شما نورى