آيه مباركه :
يا إِبْلِيسُ ما مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِما خَلَقْتُ بِيَدَيَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْعالِينَ .
« 1 »
رواياتى را نقل مىكند ، از آن جمله اين روايت است :
از ابن بابويه ، از علىّ بن الحسين ، از أبو محمّد هارون بن موسى ، از محمّد بن هَمّام ، از عبد الله بن جعفر حِمْيَرىّ ، از عمر بن علىّ عبدى ، از داود ابن كُثَير رَقّى ، از يونس بن ظبيان ؛ كه او گفت : من وارد شدم بر امام جعفر بن محمّدٌ الصّادق عليهما السّلام و گفتم : يا بن رسول الله ! من داخل شدم بر مالك و اصحابش و شنيدم بعضى از آنها مىگفتند : خداوند داراى صورت است ، و بعضى مىگفتند : خداوند داراى دو دست است ؛ و در اين مطلب استشهاد مىنمودند بقَولِه تعالى :
بِيَدَيَّ أَسْتَكْبَرْتَ
. و بعضى مىگفتند : خداوند جوان است در حدود جوانان سىساله . در نزد تو چيست درباره اين مسائل يا بن رسول الله ؟ !
يونس گفت : حضرت در حال تكيه بودند ، نشستند و شانه و پشت برگرفتند و عرض كردند :
اللَهُمَّ عَفْوَكَ ! عَفْوَكَ ! « بار خداوندا تو عفوت را برسان ! تو عفوت را برسان ! از اين سخن ناهنجار » !
منهاج و روش موحّدين در توحيد و معرفت الهى ، در حديث امام صادق عليه السّلام
سپس فرمودند : يَا يُونُسُ ! مَنْ زَعَمَ أَنَّ لِلَّهِ وَجْهاً كَالْوُجُوهِ فَقَدْ أَشْرَكَ
هامش
( 1 ) . آيات 71 تا 76 ، از سوره 38 : ص اينطور است :إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي خالِقٌ بَشَراً مِنْ طِينٍ * فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ ساجِدِينَ فَسَجَدَ الْمَلائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ * إِلَّا إِبْلِيسَ اسْتَكْبَرَ وَ كانَ مِنَ الْكافِرِينَ * قالَ يا إِبْلِيسُ ما مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِما خَلَقْتُ بِيَدَيَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْعالِينَ * قالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ .