فكر بهبود خود اى دل ز درى ديگر كن * درد عاشق نشود به ، به مداواى حكيم
گوهر معرفت اندوز كه با خود ببرى * كه نصيب دگران است نِصاب زر و سيم
دام سخت است مگر يار شود لطف خدا * ورنه آدم نبرد صرفه ز شيطان رجيم
حافظ ار سيم و زرت نيست چه شد ، شاكر باش * چه به از دولت لطف سخن و طبع سليم « 1 »
عاشقان لقاء خدا ، از هيچ گزندى نمىهراسند
در اينجاست كه هر عقل سليمى حكم مىكند كه بايد تنها دل را به خداوند سپرد ، و از تمام رسوم و عادات و آدابى كه انسان را از خدا به غير خدا مشغول مىسازند چشم فروبست ، و يك تنه و تنها گرچه جميع عالم مخالفت كنند قدم در جادّه صدق و طىّ طريق لقاء و مرضات حضرت ربّ ودود نهاد ، و به متابعت از پيغمبر اكرم :
لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثِيراً
« 2 » به نداى جان آفرين :
قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِي خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ
. « 3 »
« بگو : الله ، و پس آنگاه بگذار ايشان را كه در امور سرگرمكنندهء خود غوطهور شده و به بازى اشتغال ورزند
هامش
( 1 ) « ديوان خواجه شمس الدّين حافظ شيرازى » طبع پژمان ، ص 159 و 160 ، غزل شماره 355
( 2 ) آيه 21 ، از سوره 33 : الاحزاب : « هرآينه تحقيقاً از براى شما در رسول خدا اسوه و الگوى زيبائى وجود دارد ، براى كسى كه اميد به خدا و روز آخرت دارد و خداوند را زياد ياد مىكند . »
( 3 ) ذيل آيه 91 ، از سوره 6 : الانعام