المُنيفة در تفسير اين آيات فرمودهاند :
» از سياق آيات اين سوره بالاخصّ آياتى كه در صدر آن مىباشد ، تلويحاً استفاده مىشود كه بعضى از آنان كه به پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم در شهر مكّه قبل از هجرت ايمان آورده بودند ، از خوف فتنهء مشركين كه پيوسته آنها را تهديد مىنمود ، از ايمانشان بازگشتند . زيرا دأب مشركين آن بوده است كه آنان را به كيش و آئين خود فرا مىخواندهاند ، و بر عهدهء خود مىگرفتند كه اگر از آنها و از راه و روش آنها پيروى كنند ، خطاياشان را متحمّل گردند . و اگر از رجوع به آنها امتناع ورزند ، آنان را به فتنه و فساد بكشند و تعذيب و شكنجه كنند تا آنكه ايشان را به ملّت و آئينشان برگردانند .
و اشاره به اين معنى دارد كلام خداى تعالى :
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنا وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ
الآية . « 1 »
« و كسانى كه كافر شدهاند ، به كسانى كه ايمان آوردهاند گفتند : شما از راه و روش ما تبعيّت كنيد ، و ما بار خطايا و گناهانتان را به دوش خود مىكشيم . »
و كلام خداى تعالى :
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذابِ اللَّهِ
الآية . « 2 »
« و برخى از مردمانند آنان كه مىگويند : ما ايمان به خداوند آوردهايم . آنگاه چون در سبيل خدا مورد آزار و اذيّت قرار گيرند ، اين فتنه مردم را به مانند عذاب خدا قرار مىدهند . »
و گويا در ميان اين گروه بازگشتكنندگان از ايمانشان به سوى كفر كسانى
هامش
( 1 ) صدر آيه 12 ، از سوره 29 : العنكبوت
( 2 ) صدر آيه 10 ، از سوره 29 : العنكبوت