شَىْءٍ !
يا مَنِ اسْتَوَى بِرَحْمانيَّتِهِ عَلَى عَرْشِهِ فَصارَ الْعَرْشُ غَيْباً فى رَحْمانيَّتِكَ رَحْمانيَّتِهِ ؛ كَما صارَتِ الْعَوالِمُ غَيْباً فى عَرْشِهِ !
مَحَقْتَ الآثارَ بِالآثارِ ! وَ مَحَوْتَ الاغْيارَ بِمُحيطاتِ أفْلاكِ الانْوارِ !
يا مَنِ احْتَجَبَ فى سُرادِقاتِ عِزِّهِ عَنْ أنْ تُدْرِكَهُ الأبْصارُ
يا مَنِ احْتَجَبَ فى سُرادِقاتِ عِزِّهِ عَنْ أنْ تُدْرِكَهُ الأبْصارُ !
يا مَنْ تَجَلَّى بِكَمالِ بَهائِهِ فَتَحَقَّقَتْ عَظَمَتَهُ الاسْرارُ !
كَيْفَ تَخْفَى وَ أنْتَ الظّاهِرُ ؟ ! أمْ كَيْفَ تَغيبُ وَ أنْتَ الرَّقيبُ الْحاضِرُ ؟ ! « 1 »
« بار خداوندا ! چگونه من فقير نباشم در حالتى كه تو مرا در عين فقر بر پا داشتهاى ؟ ! و چگونه فقير باشم در حالتى كه تو هستى كه مرا با جود و كرمت غنىّ فرمودهاى ؟ !
تو هستى آنكه معبودى جز تو نمىباشد ! خودت را بهر هر چيزى شناسانيدى ، بنابراين هيچ چيزى وجود ندارد كه به تو جاهل بوده باشد ! و خود را به من در تمام موجودات شناسانيدى ، بنابراين من تو را در تمام موجودات بطور ظاهر و بارز ديدار نمودم ! پس تو براى تمام چيزها و جميع موجودات ظاهر هستى
هامش
( 1 ) ! الحِكَم العطائيّة ، و المناجات الإلهيّة » كه در دنبال آن الحِكَم العطائيّة صغرى نيز آمده است ، طبع المكتبة العربيّة بدمشق ، أحمد عُبَيد ، طبع دوّم ( اوّل رجب سنه 1394 هجريّه قمريّه ) ص 80 تا ص 90 ؛ و ليكن ما نصّ عبارات آن را از « شرح حِكم ابن عطاء الله » تأليف شيخ أحمد زرّوق ( كه با تحقيق دكتر عبد الحليم محمود ، و دكتر محمود بن شريف در مكتبهء نجاح - طَرابلُس غرب ، استاد محمّد نور الدّين بريون طبع شده است ) از ص 448 تا ص 473 انتخاب نموديم . و لا يخفى آنكه : بهطورىكه در مقدّمهء اين دو نفر محقّق كتاب پيداست ، شيخ زرّوق : أحمد بن أحمد بن محمّد ، از اهل فاس بوده است .