خود را دچار نموده است ! »
29 - إلَهى كَيْفَ يُرْجَى سِواكَ وَ أنْتَ الَّذى ما قَطَعْتَ الإحْسانَ ؟ ! وَ كَيْفَ يُطْلَبُ مِنْ غَيْرِكَ وَ أنْتَ ما بَدَّلْتَ عادَةَ الامْتِنانِ ؟ !
يا مَنْ أذاقَ أحْبابَهُ حَلاوَةَ مُؤَانَسَتِهِ ، فَقاموا بَيْنَ يَدَيْهِ مُتَمَلِّقينَ ! وَ يا مَنْ ألْبَسَ أوْلياءَهُ مَلابِسَ هَيْبَتِهِ ، فَقاموا بِعِزَّتِهِ مُسْتَعِزّينَ !
أنْتَ الذّاكِرُ مِنْ قَبْلِ ذِكْرِ الذّاكِرينَ ! وَ أنْتَ الْبادِىُ بِالإحْسانِ مِنْ قَبْلِ تَوَجُّهِ الْعابِدينَ ! وَ أنْتَ الْجَوادُ بِالْعَطايا مِنْ قَبْلِ طَلَبِ الطّالِبينَ ! وَ أنْتَ الْوَهّابُ ثُمَّ أنْتَ لِما وَهَبْتَنا مِنَ الْمُسْتَقْرِضينَ !
« بار خداوندا ! چگونه مىتوان به غير تو اميدمند بود با وجودى كه تو احسانت را قطع ننمودهاى ؟ ! و چگونه از غير تو چيزى را طلب كنند با وجودى كه تو از عادتِ رحمت آورى خود رفع يد ننمودهاى ؟ !
اى كسى كه شيرينى مؤانست خود را به دوستانت چشانيدهاى ، تا آنكه در برابرت به كرنش برخاستهاند ! و اى كسى كه لباسهاى هيبت خود را بر قامت مواليانت پوشانيدهاى ، تا آنكه با عزّت تو طلب عزّت نمودند و خود را به خلعت عزّت مُلبَّس كردند !
تو هستى كه پيش از يادِ يادكنندگان و قبل از ذكر ذكرگويان ، به ياد و ذكر اشتغال ورزيدى ! و تو هستى كه پيش از التفات و توجّه عبادتكنندگان ، آنان را در اعطاء احسانت سبقت جستى ! و تو هستى كه قبل از طلبِ جويندگان عطايا ، ايشان را با عطاياى خودت سرشار فرمودى ! و تو هستى كه بسيار بخشنده مىباشى ؛ و سپس از آنچه را كه به ما بخشيدهاى ، از ما به عنوان قرض مىستانى ! »
30 - إلَهى اطْلُبْنى بِرَحْمَتِكَ حَتَّى أصِلَ إلَيْكَ ! وَ اجْذُبْنى بِمِنَّتِكَ حَتَّى اقْبِلَ عَلَيْكَ !
الله شناسى (فارسى) — صفحة 265
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٦٥