« اى آنكه سرير عزّت و تخت بقاء و خلود را منحصراً به خود اختصاص دادهاى ، و تنها و تنها مُخلّع به خلعت عزّت و دوام گرديدهاى ! و بندگان خود را با تازيانهء مرگ و نابودى به ديار فنا و نيستى روانه ساختهاى » !
بِكَ عَرَفْتُكَ وَ أَنْتَ دَلَلْتَنِى عَلَيْكَ وَ دَعَوْتَنِي إلَيْكَ
بِكَ عَرَفْتُكَ ، وَ أَنْتَ دَلَلْتَنِى عَلَيْكَ وَ دَعَوْتَنِي إلَيْكَ ، وَ لَوْ لا أَنْتَ لَمْ أَدْرِ مَا أَنْتَ !
« خودت را من بهواسطه خودت شناختهام ! و تو هستى كه مرا به خودت رهبرى مىكنى و به سوى خودت مىخوانى ! و اگر ذات خودت نبود من ندانسته بودم كه تو كيستى و چيستى ! »
فقراتى است از دعاى حضرت سيّد السّاجدين امام علىّ بن الحسين عليهما أفضل الصّلوات كه ابتدا مىگردد با فقرات ذيل :
إلَهِى لَا تُؤَدِّبْنِى بِعُقُوبَتِكَ ، وَ لَا تَمْكُرْ بِى فِى حِيلَتِكَ ! مِنْ أَيْنَ لِىَ
هامش
« صلوة » در ابواب ادعيه صباح و مساء ذكر كردهايم ؛ و تكرارش در اينجا بهواسطه فاصله كثيره ، و بهواسطه شدّت مناسبت اين دعا به مقام ادعيه مىباشد . »
بارى ، اين دعا را شيخ عبد الله سَماهيجى در « صحيفه علويّه » ذكر كرده است ، و كاتب نسخه مطبوعه باسمهاى بنام فخر الاشراف در سنه يكهزار و سيصد و بيست و دو هجريّهء قمريّه طبع نموده است ، و از ص 181 تا ص 218 آن را كه اختصاص به دعاى صباح دارد با دو خطّ كوفى و نسخ تنظيم كرده است .
محدّث عظيم علّامه حاج شيخ آقا بزرگ طهرانى ( قدّه ) در « الذّريعه » ج ، ص 22 آوردهاند : » « صحيفه علويّه و تحفه مرتضويّه » را شيخ اجلّ شيخ عبد الله بن صالح بن جمعهء بحرانى سَماهيجى ( متوفّى در شب چهارشنبه 9 ج 2 - 1135 ) از كتب اصحاب بدون ذكر سند جمع كرده است ، و مجموع ادعيهاش 156 دعا مىباشد .
« و در ص 23 آوردهاند : » « صحيفه علويّه ثانيه » را شيخنا النّورى حاج ميرزا حسين ( متوفّى در سنه 1320 ) نگاشته است ، و مشتمل مىباشد بر 103 دعا از ادعيهء حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام كه به عنوان تكمله و استدراك صحيفه اولى تنظيم نموده است . »