به خلق مثل محمّد به خوى مثل علىّ * به روى از همهء خلق ، خلقت حسنى
همان حسين غريبى كه روز عاشورا * جهان مصالحه كردى به كهنه پيرهنى
تا آخر قصيدهاش . « 1 »
عظمت اوج عرفانى سيّد الشّهداء عليه السّلام ، بيان وَ هُوَ بِالافُقِ الاعْلَى مىباشد
اين شاعران قصيده سرا خواستهاند همان حالت « لى مع الله » حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام را بيان كنند ؛ در آن حالات خوش و اوقات عظيمه كه نه فرشتهء مقرّبى و نه پيامبر مرسلى را گنجايش آن مقام ، و تحمّل و تاب آن رموز
هامش
( 1 ) « اختران فروزان رى و طهران » يا « تذكرة المقابر فى أحوال المفاخر » ص 129 ؛ و همچنين گفته است :
« چندين بار مسافرت به اعتاب عاليات نمود . و در موقع تشرّف به حرم مطهّر أمير المؤمنين علىّ بن أبى طالب عليه الصّلاة و السّلام از صميم قلب اين دو بيت را سرود :إسكندر و من ، اى شه معبود صفات * بر گرد جهان صرف نموديم اوقات
بر همّت من كجا رسد همّت او * من خاك در تو جستم او آب حيات «و در ص 130 گفته است : « و در وقت تشرّف به آستان ملك پاسبان سرير ارتضاء حضرت علىّ بن موسى عليه آلاف التّحيّة و الثّناء با اخلاص تمام اين دو بيت را سرود و تقديم آن آستان عرشسان نمود :در طوس ، حريم كبريا مىبينم * بىپرده تجلّى خدا مىبينم
در كفشكَن حريم پور موسى * موساى كليم با عصا مىبينمو در ص 131 گفته است : « آن مرحوم داراى اطّلاعات علمى و فرهنگى و ادبى و ذوقى و قريحه شاعرانه بوده ، و به مضمون كلامُ الملوكِ ملوكُ الكلام ، اشعار و غزليّاتش أشعارُ الملوكِ ملوكُ الاشعار بوده است . ديوان شعرش مطبوع و به خطّ شكسته زيبا و نفيس كه مطرّز به طلا و ميناست در كتابخانهء نفيس ملك كه شعبهاى از كتابخانه آستان قدس رضوى در طهران است موجود و به شماره 6004 مضبوط است . »