در پهلوى درخت سِدرَه كه منتهاى عوالم است . و در نزد آن درخت ، جنّة المأوى كه مقرّ و مسكن مردم متّقى مىباشد وجود دارد .
پيامبر ديد خدا را در هنگامى كه درخت سِدره را پوشانيده بود آنچه كه بايد بپوشاند و آن را احاطه كند و فرا بگيرد . آنچه را كه چشم پيغمبر مشاهده نموده است ، ناشى از انحراف و كجبينى و ناشى از تجاوز و تعدّى نبوده است .
هرآينه تحقيقاً پيغمبر بعضى از بزرگترين آيات پروردگارش را در آن حين نگريسته است .
شما مشركين به من خبر دهيد و بگوئيد : آيا بت لات و عُزّى ، و مناة كه بت سيّمين ديگر مىباشد ؛ آيا اينها كه مؤنّث و نمونهء فرشتگان آسمانى مؤنّث هستند ( و واسطهء فيض از خدا به زمين ) چگونه بايد خدا فرشتگانى از طائفهء نسوان داشته باشد و شما پسر و مرد داراى شخصيّت و اهمّيّت ؟ ! بنابراين اى پيامبر ! آن قسمت ، يك نوع تقسيم نادرست و ناهنجار و شكستهاى مىباشد ( كه خدا داراى قواى انفعاليّه و شما داراى قواى فعليّه بوده باشيد ) .
اين بتها و أمثال بتها نمىباشند در حقيقت و واقع امر ، مگر اسمهائى بدون محتوى و بدون مسمّى كه شما و پدران شما اين نامها را به عنوان دارا بودن مسمّى و اثر ، بر روى آنها نهادهايد ! خداوند بوسيلهء آنها قدرت و سلطهاى در عالم فرود نياورده است . اين مشركين پيروى نمىنمايند مگر از پندار و ظنّ و خيال خودشان ، و از آنچه را كه هواهاى نفوسشان مىطلبد ؛ با وجود آنكه از جانب پروردگارشان بهسويشان هدايت ( قرآن ، رسالت ) آمده است . »
ترجمهء تحت اللفظى اين آيات كما هو المؤكّد المحقَّق ، بنا بر آن بود كه مراد از
« شَدِيدُ الْقُوى »
مقام اقدس ربوبى حضرت الله بوده باشد ؛ همچنانكه در آيه آمده است :