كردن به آن است از ميان برمىدارد و مىگويد :
أَ فَرَأَيْتُمْ ما تُمْنُونَ
« آيا ديديد كه چه آبى را از خود در زهدان همسرانتان ترشح مىكنيد ؟ » آيا مىپندارى اين قطراتى را كه از تو بيرون مىجهد و چيز زيادى هم دربارهء آن نمىدانى . تو خود در صلب خويش ساختهاى يا عوامل جهندگى آنها را فراهم آوردهاى كه خيال كنى اين تو هستى كه اين قطرات را آفريدهاى ؟
چنانچه از خلقت آدم و حوا مىپرسيديم قرآن مىتوانست دليل رسا و قانع كنندهاى اقامه كند اما اطلاع از اين امر غيب را به شهود واگذاشته كه هر انسان امين و درستكارى آن را مىبيند و با آن مىزييد . قرآن اين پرسش را مطرح مىكند :
أَ أَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخالِقُونَ
« آيا شما آن را مىآفرينيد يا ما آفريدگانيم . » آيا اين آب ( منى ) را چه كسى پديد آورد ؟ و آيا در امكان تو بود كه بيش از رسيدن به سن بلوغ آن را توليد كنى ؟ و هنگامى كه بالغ شدى ، آيا اين بلوغ با دخالت و علم و اراده و برنامهريزى تو صورت گرفت ؟ و سپس چگونه مينى ياخته ( اسپرماتوزوئيد ) تطور و رشد پيدا كرد و به مرحلهاى رسيد كه همچون يك انسان كامل شود ؟ شك نيست كه اين ساختهء انسان نيست و به علم او فراهم نيامده و در ضمن سنتهاى الاهى تطور و تكامل پيدا كرد . و اين همه به ارادهء خدا بوده است . و قوانين جز به فرمان او اجرا نمىشوند ، چه
لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَخْلُقُ ما يَشاءُ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ * أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْراناً وَ إِناثاً وَ يَجْعَلُ مَنْ يَشاءُ عَقِيماً
« پادشاهى آسمانها و زمين مخصوص خدا است ، آنچه را كه خواهد مىآفريند ، به هر كه خواهد فرزندان دختر مىدهد ، و به هر كه خواهد فرزندان پسر * يا مردانى و زنانى را به همسرى يكديگر درمىآورد ، و هر كه را كه خواهد عقيم و سترون مىگرداند » . « 107 » سپس / 433 چون از شكمهايى مادرانمان به زندگى گام نهاديم ،
هامش
( 107 ) - الشورى / 49 و 50 .