شهادت دادن كه خدا دربارهء آن مىگويد :
وَ مَنْ يَكْتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ
« و هر كه آن را پنهان كند ، قلبى گناهكار دارد » ، « 68 » و شرابخوارى كه خداى عزّ و جلّ آن را با بت پرستى و ترك تعمدى نماز يا چيزى كه / 181 خداى عزّ و جلّ اداى آن را واجب شمرده برابر دانسته است ، چه رسول خدا ( ص ) گفته : « هر كس به عمد نماز را ترك كند از امان خدا دور مانده است و امان رسولش ( ص ) ، و شكستن پيمان ، و قطع رحم ، زيرا كه خداى عزّ و جلّ گفته است :
أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ
« اين گونه كسان گرفتار لعنتاند و عاقبتى بد دارند » ؛ « 69 » و گفت : عمرو بن عبيد خارج شدن و بانگ گريهاش شنيده مىشد و مىگفت : مرگ بر كسى كه با رأى خود عمل كند و در فضل و علم به منازعهء با شما بپردازد » . « 70 » در حديثى ديگر آمده است : « و نوميدى از روح خدا ، و ايمن ماندن از مكر خداى تعالى ، و نوميدى از رحمت او ، و مدد رساندن به ستمگران و به ايشان پيوستن ، و سوگند خوردن به دروغ ، و حبس كردن حقوق بدون عسرت و دروغ گفتن و تكبّر و اسراف و تبذير و خيانت و سبكسرى نشان دادن به حج و ستيزه كردن با اولياى خدا و مرتكب منهيات شدن و اصرار ورزيدن بر گناه » . « 71 » و در كنار اين گناهان كبيره گناهان صغيره جاى دارد كه انسان - با طبيعت ضعيف خود - از طريق تصور در انجام وظايف يا بدون قصد مبارزهء با خدا مرتكب آنها مىشود ، پس حسنات وى و دورى گزيدنش از كبائر كه دليلى بر سلامت كلى مسير او است از او شفاعت مىكند ، و اين از رحمت خدا و گستردگى آمرزش او است ، ولى اگر گناهان صغيره را از راه عناد و ستيزهگرى مرتكب شود ، آنها نيز به صورت كبائر درمىآيد :
إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ
« مگر گناهان خرد ، چه پروردگارت
هامش
( 68 ) - البقرة / 283 .
( 69 ) - الرعد / 25 .
( 70 ) - نور الثقلين ، ص 160 .
( 71 ) - همان منبع ، 163 .