كه در هنگام ارتكاب آن اختيار مىكند ، چه ممكن است شخص گاهى به گناه كوچكى كشيده شود ، ولى اگر براى چالش كردن دربارهء قدرت خدا و عناد و استكبار ورزيدن در برابر او چنين كند ، همان گناه صغيره عنوان كبيره پيدا مىكند ، و در حديث شريف آمده است كه : « خدا گاه بنده را بر گناهى مىبيند و به او مىگويد : هر چه مىخواهى بكن كه من هرگز تو را نخواهم آمرزيد » .
گاه انسان ، در برابر فشارهايى هولناك مرتكب گناهى بزرگ مىشود ، ولى هر چه زودتر پشيمان مىشود و از آن توبه مىكند و خداوند متعال گناه او را مىآمرزد . . . و خداى تعالى گفته است :
وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ ، وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ * أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ
« و كسانى كه چون گناهى فاحش مرتكب شوند ، يا بر خود ستم كنند ، به ياد خدا مىافتند و براى گناهان خويش طلب آمرزش مىكنند ، و جز خدا كيست كه گناهان را بيامرزد ، و بر آنچه كردهاند اصرار نمىورزند و مىدانند * جزاى اين گونه كسان آمرزش پروردگارشان است و باغهايى / 183 كه در زير درختان آنها نهرها روان ، جاودانه در آنها مىمانند و چه نيكو است پاداش عمل كنندگان » . « 75 » آيا با اين قاعده چه كس مىتواند گناهى را كه آدمى مرتكب شده است طبقه بندى كند و بگويد كه آيا از صغائر است يا از كبائر ؟
او خدا است كه بر دقايق و جزئيات زندگى انسان و در همهء مراحل آن وقوف دارد . و خدا دربارهء بهشتش دروغ نگفته . آرى ، او است كه ما را آفريده ، و از روزى كه در شكمهاى مادرمان بوديم تا آن روز كه از دنيا برويم ما را پرورش مىدهد ، و حتى از عوامل وراثتى و تربيتى كه در ساختن شخصيت انسان تأثير دارند و در حالت جنينى به او انتقال يافتهاند ، آگاهى دارد .
هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ إِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ
هامش
( 75 ) - آل عمران / 135 و 136 .