وَ بَرًّا بِوالِدَتِي وَ لَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا
« و نكوكار نسبت به مادرم ، و مرا ستمگر و تيره بخت قرار نداد » ، « 56 » و كشتن جانى كه خدا جز به حق آن را حرام كرده است ، چه خداى عزّ و جلّ مىگويد :
وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها . . .
« و هر كس مؤمنى را به عمد بكشد ، جزاى او جهنم است و جاودانه در آن مىماند » ، « 57 » و متهم ساختن زنان شوهردار به زنا ، چه خدا گفته است :
إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ
« كسانى كه زنان بى خبر مؤمن را به زنا دادن متهم كنند ، در دنيا و آخرت لعنت مىشوند و براى ايشان عذابى بزرگ خواهد بود » ، « 58 » و خوردن مال يتيم به ستم بنا بر اين گفتهء خداوند تبارك و تعالى :
إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً
« كسانى كه اموال يتيمان را به ستم مىخورند ، چنان است كه در درون خود آتشى مىخورند ، و به دوزخ درخواهند آمد » ، « 59 » و گريختن از صف رزمندگان مؤمن با كفار ، كه خداى عزّ و جلّ دربارهء آن گفته است :
وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلى فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ
« و هر كه پشت به ايشان كند مگر آن كه اين جدايى براى نبرد باشد يا پيوستن به گروه ديگرى ( از مؤمنان ) براى قتال ، به خشم خدا بازگشته و جايگاه او جهنم است كه جايگاهى بد است » ، « 60 » و خوردن ربا بدان جهت كه خداى عزّ و جلّ گفته است :
الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ
« كسانى كه ربا مىخورند ، بر نخيزند جز بدانگونه كه آن كس برمىخيزد كه شيطان به ديوانگى آشفتهاش كرده است » ، « 61 » و نيز اين گفتهاش :
هامش
( 56 ) - مريم / 32 .
( 57 ) - النساء / 93 .
( 58 ) - النور / 23 .
( 59 ) - النساء / 10 .
( 60 ) - الأنفال / 16 .
( 61 ) - البقرة / 275 .