مُبِينٍ * وَ جَعَلُوا الْمَلائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبادُ الرَّحْمنِ إِناثاً أَ شَهِدُوا خَلْقَهُمْ / 126 سَتُكْتَبُ شَهادَتُهُمْ وَ يُسْئَلُونَ * وَ قالُوا لَوْ شاءَ الرَّحْمنُ ما عَبَدْناهُمْ ما لَهُمْ بِذلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ
« آيا از آنچه مىآفريند ، براى خود دختران را برگزيد ، و پسران را براى شما انتخاب كرد * و اگر به يكى از ايشان مژده دهند آنچه را كه براى خدا مثل زده بود ، چهرهاش سياه مىشود در حالى كه خشمگين است * آيا آن كه آراسته شود در زيور و در ستيزهگرى ناآشكار است * و فرشتگان خدا را كه بندگان رحماناند ، به صورت زنان فرض كردند ، مگر شاهد آفرينش آنان بودند ! اين گواهى آنان را ثبت خواهيم كرد و آنان در معرض پرسش قرار خواهند گرفت * و گفتند كه اگر خداوند رحمان مىخواست ما آنها را نمىپرستيديم ، آنان را از اين علمى نيست ، و چيزى جز دروغ نمىگويند » . « 45 » در اين جا سياق تنها به سفيهانه بودن اين گفته اشاره مىكند و آن را همچون مثلى براى گمراهيهاى دليل بر دور بودن از غيب مىآورد .
[ 40 ] رسولان در برابر رنج و تعبى كه به خاطر مردم تحمل مىكنند ، پاداشى از ايشان نمىخواهند تا براى كافران اين امكان پيدا شود كه بگويند چون توانايى دادن مزد و پاداش نداريم ، رسالت را رد مىكنيم .
أَمْ تَسْئَلُهُمْ أَجْراً فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ
« مگر از ايشان پاداشى طلب مىكنى كه آنان را سنگين بار كنى ؟ » رسول در برابر رهبرى مردم هيچ هدف مادى و مصلحتى ندارد . او از جملهء آن كسان نيست كه از آن روى بر جامعه مسلط مىشوند كه بر مردمان به سود خود ماليات ببندند و خيرات بلاد و عباد را به خود اختصاص دهند ، بلكه چنان مىخواهند كه ايشان را پس از فقر غنى سازند ، و پس از ترس و هراس آنان را به امنيت و آرامش رسانند ، و پس از پراكندگى وحدت را بهرهء ايشان قرار دهند و ، به عبارت ديگر ، مىخواهند مردمان را به طرف تمدنى ربّانى سوق دهند كه خير ايشان
هامش
( 45 ) - الزّخرف / 16 تا 20 .