طبعاً افراد بىغرض مطمئن مىشوند كه اين فرد ، همان موعود آسمانى است كه در كتابهاى پيامبران پيشين ، گزارشهايى از او وارد شده است .
قرآن مجيد در آيات فراوانى ، نبوت پيامبر گرامى اسلام را از اين راه ثابت مىكند و مىگويد نام و نشان و خصوصيات پيامبر اسلام در كتابهاى تورات و انجيل وارد شده است شما مىتوانيد با مراجعه به آن كتابها حقيقت مطالب را به دست آوريد ؛ مثلًا آن جا كه مىفرمايد :
« الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِىَّ الْأُمِّىَّ الَّذِى يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرَاةِ وَ الْإِنْجيلِ ؛ « 1 »
آنان كه از پيامبر درسنخواندهاى ، كه نام و خصوصيات او را در تورات و انجيل مىيابند پيروى مىكنند » .
به عبارت ديگر ، گواه دومى كه آيهء مورد بحث ياد آور مىشود گواهى دادن كسانى است كه بر محتويات و مضامين كتابهاى آسمانى آگاهى و احاطهء كامل و گستردهاى دارند . اين افراد در موقع بررسى كتابهاى آسمانى ، به نشانههاى بعدى آگاه مىگردند و اگر همهء اين مشخصات را در وجود پيامبر گرامى اسلام جمع ديدند ، بر نبوت و راستگويى پيامبر گواهى مىدهند و به حمايت از او برمىخيزند . از اين رو ، در اين سوره يادآور مىشود برخى از اهل كتاب ، كه از پيروان حقيقت و دور از بيمارى تعصب هستند ، از نزول قرآن بر پيامبر خوشحال و شادمان مىشوند چنان كه مىفرمايد : « الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَفْرَحُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ ؛ « 2 » كسانى كه كتاب به آنها دادهايم ، از قرآنى كه بر تو نازل شده است ، شادمان مىگردند زيرا محتويات آن را با آنچه در تورات و انجيل خواندهاند ، مطابق و برابر مىيابند .
بنابر اين ، مقصود از « كتاب » در جملهء « وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ » همان
هامش
( 1 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 157 .
( 2 ) . رعد ( 13 ) آيهء 36 .