ولى در عبارات فصيح عربى گاهى گفته مىشود كه ، « بدا من فلان كلام فصيح ؛ از فلان شخص كلام فصيح آشكار شد » و گاهى به جاى كلمهء « من » ، « لام » گذارده مىشود و مىگويند . « بدا لفلان كلام فصيح » و معناى آن عيناً همان معناى جملهء اول است . بنابر اين معناى « بدا للّه » در اين موارد اين نيست كه براى خدا آشكار گشت ؛ بلكه مقصود اين است كه از خدا براى ما آشكار و ظاهر شد ؛ مثلًا بسيار مىشود كه مقدمات كارى در نظر ما از هرجهت مهياست ؛ ولى پيشآمدهاى غير منتظرهاى رخ مىدهد و آن وضع به هم مىخورد و آن كار انجام نمىشود در اينجا گفته مىشود : خدا نخواست چنين مطلبى انجام يابد . ممكن است در همين جا كلمهء « بداء » به كار برده شود و گفته شود : « بدا للّه إِنّه لايريد هذا ؛ از خداوند آشكار شد كه نمىخواهد اين كار انجام شود » . بنابر اين مقصود اين نيست كه براى خدا آشكار شد تامستلزم جهل به تقدير دوم باشد ، بلكه مقصود اين است كه از خدا براى ما آشكار گشت .
بديهى است اين مطلب اشكالى ندارد و موضوعى است كه در طول زندگى هر كس بارها واقع مىشود كه امور بر خلاف آن چه انتظار مىرفت ، رخ مىدهد اين ، همان « بداء » است .
قرآن و اسرار آفرينش (تفسير سوره رعد) (فارسى) — صفحة 250
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٢٥٠