برخى از احزاب سياسى كه داراى منويات ناسالم و غير صحيح هستند ، براى جلب افكار عمومى مىكوشند اهداف و منويات خود را در قالب اصول انسانى و درخواستهاى فطرى جلوه دهند از اين رو ، از يك سلسله ماسكها و نقابها استفاده مىكنند ؛ ولى پس از مدتى ماسك كنار رفته و خود حزب با تمام منويات و اهداف خود ، به دست فراموشى سپرده مىشود .
قرآن براى ترسيم اين حقيقت ، كه ثبات و پايدارى از آثار حق و بىثباتى و فرو كش كردن از علايم باطل است ، حق را به سان آب و فلز مصفايى مىداند كه در مسير خود در روى زمين باقى مىماند و پس از اندكى به صورت چشمه و چاه ظاهر مىگردد و يا به صورت ابزار و آلات زندگى ، در دست مردم مورد استفاده قرار مىگيرد ؛ ولى باطل به سان كفهاى روى آب و يا فلزات ذوب شده است كه هيچ ثباتى ندارد و پس از لحظاتى خاموش مىشود « 1 » .
در اين جا از پايدارى و ناپايدارى حق و باطل سخن گفته شد و هدف از تشبيه پايدارى حق و ناپايدارى باطل است .
طرفداران باطل به سان خود آن ، ظاهرى فريبنده و توخالى دارند و در عين حال به سان كفهاى روى آب و يا روى فلزات ذوب شده ، خود خواه و بلند پرواز هستند ؛ ولى طرفداران حق مانند خود آن ، از هر نوع فريبندگى و تظاهرات توخالى ، دور هستند و همواره متواضع بوده و از كبر و بلندپروازى پيراستهاند .
قرآن براى اشاره به اين نكته ، « زبد » يعنى « كف » را با لفظ « رابياً » به معناى بالا رونده ، شرح داده است .
حق و باطل را با اين نشانهها بشناسيد
در ميان تمام اقوام و ملل جهان ضرب المثلهايى وجود دارد كه گويندگان و
هامش
( 1 ) . بر اساس اين حقيقت ، گفته شده است : « للحق دولة و للباطل جولة ؛ حق هميشه ابدى و جاويدان است ولى باطل پس از جلوهگرىهاى فريبنده ، خاموش مىشود » .