به صورت كاملترى موجود است ، از اين نظر لفظ مزبور ، بدون هيچگونه تغييرى به نور افكنهاى قوى و نيرومند نيز اطلاق مىشود .
حقيقت سجده در موجودات جهان
سراسر موجودات جهان ، به نحو خاصى مراتب فروتنى و تذلل خود را به مقام ربوبى ابراز مىنمايند و عالىترين مظهر براى اظهار كوچكى و تعظيم معبود جهان ، اين است كه همهء جهان در قبضهء قدرت وى بوده و همگى مطيع فرمان و اراده مطلق او هستند ؛ به عبارت ديگر ارادهء واحدى بر جهان حكومت مىكند وهمهء موجودات از آن پيروى كرده و در برابر آن هيچگونه مقاومتى ابراز نمىنمايند .
بنابراين ، در سجده به اين معنا ( اطاعت بى چون و چراى موجودات از ارادهء نافذ خداوند ) كراهتى تصور نخواهد شد ؛ زيرا اكراه در موردى بهكار مىرود كه موجودى ازخود ، داراى اراده و اختيار باشد تا در مقابل ديگرى ابراز مقاومت كند ، در صورتى كه هيچ موجودى بدون استمداد از قدرت خدا داراى وجود نيست تاچه رسد كه ازخود ارادهء مخالفى داشته باشد و سجده در برابر عظمت خدا را مكروه بشمارد .
سجدههايى از روى رغبت و كراهت !
با وجود اين مشاهده مىشود كه جملهء « طَوْعاً وكَرْهاً » براى انسان و هر موجود داراى عقل ، دو نوع سجده را ثابت مىكند : سجدهاى از روى ميل و سجدهاى از روى كراهت .
در اين صورت ناچاريم براى اين دو نوع سجده ، تفسيرى برگزينيم و بگوييم :
منظور از سجده از روى رغبت ، آن نوع پذيرشهاست كه با طبع