بتپرستى باشد ، اين نويد قطعى در زمان خود رسول خدا صورت پذيرفت و مركز شرك ، كه حجاز و يمن بود ، به تصرف مسلمانان در آمد و بتخانهها ، به مساجد و معابد تبديل شد .
و اگر منظور همهء شرايع رايج در آن عصر باشد و مقصود از اين پيروزى ، پيروزى از نظر برهان و دليل است ، اين نوع پيروزى نيز در زمان پيامبر انجام گرفت وقدرت برهانى اسلام در صدر اول بر تمام ملل مخالف ، روشن و مبين بود و هيچ فرد با انصافى در استوارى دلايل اسلام ، شك وترديدى به خود راه نمىداد . و هيچ بعيد نيست كه مقصود همان پيروزى ظاهرى و سركوبى دشمنان ومخالفانى بود كه بر سر راه انتشار اسلام قرار داشتند . يك چنين پيروزى و سركوبى ، به نحوى در صدر اسلام صورت پذيرفت و اكثر نقاط معمور و متمدن آن زمان پس از يك قرن در قلمرو حكومتهاى اسلامى درآمد و حدود متصرفات مسلمانان به نحو چشمگيرى توسعه يافت و دولت اسلامى به صورت سنگينترين وزنهء سياسى و مذهبى در سراسر گيتى در آمد و از جملهء « لِيُظْهِرَهُ » بيش از اين نيز استفاده نمىشود .
ولى اين پيروزى به صورت كاملتر و وسيع تر ، كه سراسر گيتى را فراگيرد ، در موقعى تحقق خواهد پذيرفت كه حكومت حقهء الهى به وسيلهء آخرين سفير و وصىّ پيامبر خود ، حضرت حجة بن الحسن العسكرى عليه السلام تأسيس شود و مزاج مردم جهان پس از سر خوردگى ازحكومتهاى مادى و افكار شيطانى و اعمال اهريمنى ، براى پذيرفتن چنين حكومتى ، كه براساس توحيد و فطرت استوار است ، آماده شود . « 1 »
هامش
( 1 ) . نور الثقلين ، ج 5 ، ص 317 .