و ( نيز شما را به تجارت ) ديگرى ( راهنمايى مىنمايم ) كه آن را دوست مىداريد و ( آن ) نصرتى است ازجانب خدا و فتحى نزديك ( فتح مكه ) است . ( اى پيامبر ، ) افراد با ايمان را به آن بشارت ده .
هر فردى از افراد بشر ، با سرمايههاى گوناگون و مختلفى آفريده شده است كه مىتواند با آنها ، در اين جهان تجارت بنمايد : گروهى سرمايهء جوانى و تندرستى ، سرمايهء عقل و خرد را در مسير تحصيل مقام و منصب ، مال و ثروت قرار مىدهند و تمام سرمايههاى مادى و معنوى خدا دادى خود را در اين راه مصرف مىنمايند و هدفى جز اين كالاهاى زودگذر و فناپذير ندارند . يك چنين بازرگانى از نظر منطق قرآن جز خسارت چيزى نيست ؛ زيرا اين شخص در برابر از دست دادن سرمايههاى طبيعى و خدادادى ، كالايى را خريده است كه ثبات و دوام ندارد و پس از مرگ و انتقال به سراى ديگر ، از آن بهرهاى نخواهد برد .
قرآن در سورهء « عصر » به خسارت و ورشكستگى انسان در تجارت باداشتن مواهب و سرمايههاى بزرگ الهى ، اشاره كرده و مىفرمايد : « إِنَّ الإِنْسانَ لَفِى خُسْرٍ » ؛ بشر درزيان و خسارت است » و ملاك زيان كارى انسان همين است كه از استعدادهاى سرشار ومواهب الهى ، بهرهاى جز لذت چند روزه نمىبرد و به فكر توشه بر گرفتن براىزندگى در جهان ديگر نيست ، و گاهى او را به اين عنوان معرفى مىكند :
« . . . هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالأَخْسَرِينَ أَعْمالًا * الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى الحَياةِ الدُّنْيا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَ نَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً » ؛ « 1 »
آيا شما را به زيانكارترين افراد از نظر كار و كوشش آگاه سازم آنان كسانى
هامش
( 1 ) . كهف ( 18 ) آيهء 103 و 104 .