خود ، نمونهء نظام احسن است .
و اگر مىگوييم : هر موجودى به جاى خويش نكو و زيباست و مجموع جهان چهرهء روشنى از نظام كامل است نه به اين معناست كه هيچ تصادم و تزاحمى ميان دو جزء از اجزاى جهان وجود ندارد .
قرآن در تقنين و تشريع با ژرفنگرى خود ، عوامل مضر و ناسازگارى سعادت بشر را به دقت بررسى كرده و آنها را يك يك شناخته و از نزديكى به آنها به شدت جلوگيرى نموده است .
مثلًا خوك جزئى از جهان آفرينش و جاندارى است بسان جانداران ديگر ، آفرينش اين موجود ، بدون جهت و ملاك نيست ، هر چند اسرار خلقت بسيارى از موجودات براى ما روشن نيست . اما يك نوع ناسازگارى ميان اين جاندار و انسان است كه اسلام خوردن گوشت آن جاندار را به شدت تحريم كرده است و قسمتى از اين ناسازگارى مربوط به جسم انسان و قسمت ديگر مربوط به روح و روان اوست .
خوردن گوشت خوك كرمهايى در روده و معده توليد مىكند كه به جسم انسان زيان مىرساند و از نظر روحى نيز انسان را بىغيرت و نسبت به مسائل ناموسى بىاعتنا مىكند و اين دو اثر ، سلامت جسمى و روحى انسان را تهديد مىكند .
خوندر ميان عروق انسان ، مايهء حيات و وسيلهء بقاى انسان است ، ولى خوردن خون هر چند تميز و نظيف و استرليزه شده باشد قساوت و سنگدلى خاصى در روح انسان پديد مىآورد كه از ريختن خون افراد بىگناه نه تنها رنج نمىبرد ، بلكه گاه لذت مىبرد .
الكل و شراب ، سلامت روحى و جسمى انسان را تهديد مىكند و ضربت شكنندهاى بر دستگاه تفكر وارد مىسازد .
قمار ، بذر عداوت و دشمنى را ميان افراد انسان مىپاشد و جامعه را از هر نوع خلاقيت و پيشرفت در طريق علم و دانش ، تقوا و پرهيزگارى و ديگر فضايل
عقايد اسلامى (در پرتو قرآن، حديث و عقل) ( فارسى) — صفحة 362
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٣٦٢