درس 58 : گواه دوم بر عصمت پيشوايان آسمانى
جلب اعتماد
شرط مهم و اساسى تربيت و تعليم كه عالىترين هدف پيامبران است اين است كه شخصِ مورد تربيت ، به صدق گفتار مربى خود مؤمن باشد ، زيرا كشش و تمايل انسان بستگى به مقدار ايمان و اعتقاد او به صحت آن دارد . يك برنامهء اقتصادى ، اجتماعى و بهداشتى وقتى مورد تأييد يك شوراى عالى و علمى قرار گرفت با استقبال پرشور مردم رو به رو مىشود ، زيرا احتمال خطا در نظريهء دستهجمعى دانشمندان بسيار كم است . حالا اگر ما دربارهء رهبران مذهبى احتمال ارتكاب گناه بدهيم ، قطعاً احتمال تحريف حقيقت و دروغ نيز خواهيم داد و با چنين احتمال ، اطمينان به گفتههاى آنان از ما سلب مىگردد و از بعثت پيامبران اثر مطلوب حاصل نمىشود .
ممكن است گفتهشود براى جلب اطمينان كافى است كه آنان دروغ نگويند و تنها گرد گناهِ دروغ نگردند تا مورد اعتماد مردم قرار گيرند و لازم نيست از گناهان ديگر اجتناب ورزند ، زيرا مصونيت و عدم مصونيت نسبت به معاصى ديگر ، ربطى به مسألهء اعتماد و اطمينان ندارد .
پاسخ اين پرسش روشن است ، زيرا چگونه ممكن است يك نفر به هيچ قيمتى حاضر به دروغ گفتن نباشد ، ولى از ارتكاب گناهان ديگر مانند خيانت و اعمال