هرگز به خدا دروغ نبندند و دستورهاى او را تحريف نكنند و رسالت خود را آن چنان كه خدا دستور داده است انجام دهند . در اين مرحله كسى از علماى اسلام مخالفت نكرده و همگى به طور اتفاق ، پيامبران را از دروغ بستن به خدا و شريعت وى منزه مىدانند .
و گواه عصمت در اين مرحله بسيار روشن است ؛ زيرا منظور از ارسال پيامبران اين است كه مردم را به دستورهاى سعادت آفرين الهى رهبرى كنند و انتخاب فردى براى اين كار كه از دروغ و تحريف پروا ندارد نقض غرض است و هيچ فرد علاقهمند به هدف خود ، به چنين كارى اقدام نمىكند .
و اما عصمت در مرحلهء سوم ، يعنى عصمت پيامبران در اعمال و افعال خارجى خود كه ربطى به بيان و تبليغ احكام ندارد . اين مرحله از عصمت ميان دانشمندان و علماى عقايد مورد بحث و گفتگوست ، ولى عقيدهء دانشمندان شيعه اين است كه بايد پيامبر گرامى در تمام مراحل زندگى از گناه و آلودگى و لغزش در رفتار و گفتار پيراسته باشد و براى اين مطلب دلايل استوارى دارند كه در درسهاى آينده به توضيح برخى از آنها مىپردازيم .
عقايد اسلامى (در پرتو قرآن، حديث و عقل) ( فارسى) — صفحة 290
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٢٩٠