تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عقايد اسلامى (در پرتو قرآن، حديث و عقل) ( فارسى) — صفحة 248

مساهمون:

ص٢٤٨
انجام دهيم و بيمار را تحت مراقبت و كنترل پزشكى قرار داده و با دارو و غذاهاى مقوى ، بيمارى را ريشه‌كن سازيم . راه ديگر اين كه به اتكاى قدرت الهى و استمداد از نيروى بىپايان او كه هر كار ممكن را در هر لحظه با هر شرايطى مىتواند انجام دهد ، بر اين مشكل پيروز شويم ، و نابينايان و بيماران را با يك دعا و يا يك لمس و دست كشيدن و . . . شفا بخشيم . ماهيت هر دو كار يكى است و آن انجام يك كار ممكن مىباشد ، ولى عمل نخستين اسباب ظاهرى و عادى دارد ، اما عمل دوم محصول اسباب و عوامل نامرئى است كه از حدود اطلاعات بشر ، خارج و بيرون است . 3 . تسخير فضا و فرود آمدن بشر در ماه طبعاً امرىاست ممكن و در نظر عقل مانند « اجتماع وجود و عدم » محال ذاتى نيست و از اين رو بشر قرن‌ها انتظار مىكشيد كه به آرزوى خود برسد تا آن كه بر اثر پيشرفت صنعت و تكنيك و در پرتو كوشش‌هاى هزاران نفر رياضى دان ، فيزيسين ، تكنيسين ، كارگر و . . . بشر توانست براى اولين بار به وسيلهء آپولوى يازده گام در ماه گذارد ، و بر يك چنين امر ممكن از طريق علم و دانش و كوشش هاى دست‌جمعى ، جامهء عمل بپوشاند . به طور مسلم يك چنين كار هر چه باعظمت باشد ، اعجاز نيست اگرچه تعجب ميليون‌ها جمعيت جهان را برانگيزد ، زيرا اين كار از مجراى اسباب ظاهرى و ابزار علمى كه در اختيار دانشمندان است ، انجام گرفته است و هر كس‌از اين راه وارد شود و در اين رشته تخصص داشته باشد همان نتيجه را مىگيرد . ولى هرگاه بشرى توانست بدون اين ابزار ، و بدون كوچك‌ترين كوشش علمى و فكرى ، به‌وسيله يك امر ساده فضا را تسخير كند و يا در پرتو يك اراده و تصميم ، از خانهء خود به سوى آسمان‌ها پرواز نمايد ، در اين صورت اين كار معجزه شمرده خواهد شد .