تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عقايد اسلامى (در پرتو قرآن، حديث و عقل) ( فارسى) — صفحة 250

مساهمون:

ص٢٥٠

درس 46 : آورندهء معجزه بايد مدعى نبوت باشد

دومين امتياز معجزه اين است كه آورندهء آن بايد مدعى مقام شامخ پيامبرى و رهبرى مردم از جانب خدا باشد و آن را به عنوان يك سند زنده براى اثبات مقامى كه ادعا مىكند بياورد و در غير اين صورت هر چه هم خارق‌العاده باشد معجزه نخواهد بود ، بلكه در اصطلاح به آن « كرامت » مىگويند . بنابراين ، امور خارق العاده‌اى كه گاه از اولياى دين و عارفان و سالكان حقيقىكه براثر صفاى روح و روان و قرب به درگاه الهى ديده مىشود و به اذن الهى در جهان هستى تصرف مىكنند ، معجزه ناميده نمىشود ؛ زيرا آنان نه مقامى را ادعا مىكنند ، و نه آن را به عنوان يك سند زنده براى اثبات مقامى كه دارا هستند انجام مىدهند . خداوند در آيهء 37 سورهء آل‌عمران ، حضرت مريم را با كرامت خاصى ياد مىكند و مىفرمايد : همواره مريم ، روزىِ خود را در محراب عبادت حاضر و آماده مىديد و هرموقع زكريا بر او وارد مىشد روزىِ او را در كنار محراب او آماده مشاهده‌مىكرد ، و از روى تعجب مىپرسيد كه اين غذا از كجا رسيده‌است ( تو در خانهء من هستى و من كفيل زندگى تو هستم و يك چنين غذايىدرخانهء من وجود ندارد ) و مريم پاسخ مىداد : اين غذا از سوى