قبلًا آن را بهصورت فشرده تعريف مىكنيم ، سپس دربارهء حقيقت آن بحث مىنماييم .
معجزه چيست ؟
دانشمندان عقايد و مذاهب ، اعجاز را چنين تعريف مىكنند : اعجاز ، كار خارق العادهاى است كه مدعى مقام نبوت آن را براى اثبات ارتباط خود با خداى جهان ، انجام مىدهد و همهء جهانيان را براى مقابله و معارضه دعوت مىكند و هيچ كس نمىتواند مانند آن را انجام دهد .
در اين تعريف براى اعجاز قيود و مشخصاتى در نظر گرفته شده است كه هركدام در خور توضيح و تشريح است و آن قيود عبارتند از :
1 . اعجاز يك امر خارق العادهاست ؛
2 . آورندهء معجزه بايد مدعى منصب نبوت باشد ؛
3 . جهانيان در مقابله با آن عاجز و ناتوان باشند .
اينك توضيح هريك از اين قيود :
اعجاز يك كار خارقالعاده است
جاى گفتگو نيست كه هيچ پديدهاى بدون علت ، جامهء وجود به خود نمىپوشد ، و بشر به تدريج به علل پديده هاى طبيعى از طريق عادى و يا مجراى علمى دست مىيابد ، ولى معجزه در حالى كه خود يك پديدهء واقعى است و طبعاً داراى علتى مىباشد ، لكن مانند ساير پديدهها نيست كه بتوان علل پيدايش آن را از طريق عادى و يا از راه كاوشهاى علمى به دست آورد و هرگز نمىتوان پيدايش آن را با علل عادى و يا عللى كه علم و دانش براى اين نوع حوادث تعيين مىنمايد ، تفسير و توجيه نمود و مقصود از خرق عادت اين است كه بر خلاف آن روشى است كه ما در نظاير اين نوع پديدهها به آن عادت كردهايم و علل آن ، غير از