چون خود را در برابر خدا مىبيند ، مىكوشد كه كارهاى خير انجام دهد و خدا را از خود راضى نمايد و از آن جا كه خدا را بر نيت و تصميم خود آگاه مىداند ، فكر گناه و اعمال ناروا و بى عفتى و هرزگى و . . . را هم در سر نمىپروراند ، بلكه در سراسر زندگى فقط اين نيت را دارد كه به اجتماع مسلمانان كمك كند و بارى از دوش آنها برداشته در راه بهبود وضع دينى و دنيوى آنان قدمى بردارد .
كسى كه خدا را در همه جا حاضر بداند ، مانند يوسف صديق در حساسترين شرايط گناه ، از آن دورى مىكند و در جاهاى خلوت و مكانهايى كه از ديد ديگران نيز دور است ، در دام شيطان نمىافتد ، و اعتقاد دارد كه خدا از كار او آگاه است و براى خدا و به خاطر رضاى خدا از گناه مىگذرد و خود را به آن آلوده نمىكند . اين نيست مگر از اثرات ايمان و عقيده به خدا و علم خدا .
البته خداى بزرگ همچنين اشخاصى را به پايههاى بلندى از معنويات و روحيات مىرساند كه در همين دنيا درك و احساس مىكنند كه لذت در اطاعت خداست و هيچ چيز را بر آن مقدم نمىدارند .
عقايد اسلامى (در پرتو قرآن، حديث و عقل) ( فارسى) — صفحة 172
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١٧٢