خارج شود .
عمير بن وهب از محضر پيامبر درخواست كرد كه از تقصير او درگذرد . پيامبر شفاعت او را پذيرفت و عمامهء خود را به عنوان امان به او داد . او صفوان را همراه خود به مكه آورد ، وقتى چشم پيامبر به او افتاد با كمال بزرگوارى گفت : جان و مال تو محترم ، ولى خوب است به آيين اسلام مشرّف شوى . وى دو ماه مهلت خواست كه دربارهء اسلام به تفكر بپردازد . پيامبر فرمود : به جاى دو ماه ، چهار ماه دربارهء اسلام فكر كن تا به كمال بصيرت ، اين آيين را بپذيرى ؛ هنوز چهار ماه سپرى نشده بود كه اسلام آورد « 1 » .
اينگونه آزادى در فكر و انديشه را با اختناق و سانسورى كه كليساى روم دربارهء دانشمندان با تأسيس « انگيزيسيون » پديد آورده بود ، مقايسه كنيد تا آزادى فكر و انديشه را در اسلام بهطور صحيح ارزيابى نماييد .
تراژدى « دائرهء تفتيش عقايد كليسا » و توبهنامهء گاليله ، داغ ضد آزادى در فكر و انديشه را بر جبين كليسا زده و آيين كاتوليك به روشنى ثابت كرده است كه دستگاه او ، دشمن آشتىناپذير علم و دانش است .
صورت توبهنامهء گاليله در كتابهاى زيادى نقل شده است و صورت كامل آن را « برنارد كوهن » در كتاب « دانشمندان بزرگ
هامش
( 1 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 2 .