« ذاك علم لا يضرّ من جهله و لا ينفع من علمه « 1 » ؛
اين علمى است كه ندانستن آن ضررى را متوجه انسان نمىسازد و آگاهى از آن ، مفيد و سودمند نمىباشد » .
2 . مردى از حضرت صادق عليه السّلام پرسيد : آيا صحيح است كه به سخن داستانسرايان گوش فرا دهيم ؟ فرمود : نه ، زيرا هركس به سخن كسى گوش فرا دهد به حكم اين است كه او را مىپرستد ، هرگاه گويند از خدا سخن بگويد در اين هنگام ، خدا را پرستش كرده است و اگر از شيطان سخن بگويد ، او را پرستش كرده است « 2 » .
بنابراين ، گوش فرا دادن به سخنان بيهوده به اندازهاى خطرناك است كه تو گويى گويندهء آن را مىپرستد .
هامش
( 1 ) . اصول كافى ، ج 1 ، ص 32 .
( 2 ) . « من أصغى إلى ناطق فقد عبده ، فإن نطق عن اللّه فقد عبد اللّه ، و إن نطق عن إبليس فقد عبد ابليس » ( سفينة البحار ، ج 2 ، مادهء عبد ، ص 125 ) ؛ اين حديث را محدثان اسلامى از سنى و شيعه نقل كردهاند .