جاى بسى فسوس كه در وادى گناه * در خواب غفلتيم و پشيمان چرا نهايم
طبل رحيل كوفت دلا كاروان عمر * ما همچنان به فكر خور و خواب و خانهايم
امروز زندهايم در اين جمع لاجرم * فردا به پيش پير و جوان چون فسانهايم
چندى قبل ، يك سيد هندى در چند كشور ، دست به نمايشى زد و توانست شش شبانه روز تمام ، روى دوچرخه قرار گيرد ، و آن را براند ؛ بدون اينكه بخوابد و يا استراحت كند ، در همان لحظه ، پزشكان ايران اعلام خطر كردند كه اين جوان در هر مسابقهاى كه مىدهد ، قسمتى از عمر خود را از دست مىدهد و در هر مسابقهاى بخشى از عمر خود مىكاهد ، ولى به مضمون گفتار معروف « آنچه البته به جايى نرسد فرياد است » ، اندرزهاى پزشكان به جايى نرسيد و او نيز گوش به سخنان حكيمانهء پزشكان نداد ؛ چيزى نگذشت كه سرانجام در يكى از استوديومهاى لندن در حالى كه مشغول نمايش بود ، از بالاى دوچرخه نقش زمين گرديد و درگذشت .
در اين آيه ، اعراض از لغو ، از نشانههاى مردان خدا معرفى شده است . اصولا بايد بدانيم لغو چيست ؟ « لغو » در لغت ، صداى گنجشك و مرغان هوا را گويند كه بدون فكر و انديشه به زبان آنان جارى مىگردد و به همين مناسبت به هر سخنى كه به منطق و انديشه متكى نبوده و از هر نوع فايدهاى دور باشد و بيهوده شمرده شود ،