5 . ميانهروى در انفاق [ آيه 67 ]
67 .
وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً ؛
كسانى كه موقع انفاق نه اسراف مىكنند و نه تقتير ( تنگنظرى در معيشت ) و راهى ميان اين دو كه عادلانه است انتخاب مىكنند .
انفاق و بخشيدن داراييها و نيروهاى اضافى ، مخصوص موجودات زنده نيست ، بلكه اصلى است كه در همهء جهان آفرينش حكمفرماست ، مثلا آفتاب ، پيوسته نورافشانى كرده و هر روز 450 هزار ميليون تن از جرم و مواد آن به نور و حرارت تبديل مىشود ، چه انفاقى بالاتر از اين ؟ ! ريشهء درختان ، ميليونها تن از مواد غذايى زمين را به صورت ميوه و غلات و چوب ، برگ و گل در مىآورند و همه ساله ميلياردها تن از آب درياها تبخير شده و به صورت قطرات باران و دانههاى شفاف برف در نقاط مختلف فرود مىآيند و در دل زمين فرو مىرود .
بنابراين ، « انفاق » يك قانون طبيعى و ناموس تكوينى است كه در نهاد هر موجودى نهاده شده است و بهرهبردارى انسان از انفاق