جوش و خروش آن را مىشنوند .
13 .
وَ إِذا أُلْقُوا مِنْها مَكاناً ضَيِّقاً مُقَرَّنِينَ دَعَوْا هُنالِكَ ثُبُوراً ؛
هنگامى كه با دستهاى بسته در نقطهء تنگى از آتش افتادند ، آرزوى مرگ و نابودى مىكنند .
14 .
لا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوراً واحِداً وَ ادْعُوا ثُبُوراً كَثِيراً ؛
( به آنان گفته مىشود ) تنها يكبار آرزوى نابودى مكنيد ، بلكه بارها آرزوى هلاكت كنيد ( در هر صورت سودى نخواهد داشت ) .
15 .
قُلْ أَ ذلِكَ خَيْرٌ أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ كانَتْ لَهُمْ جَزاءً وَ مَصِيراً ؛
بگو آيا ( چنين عذاب دردناكى بهتر است ) يا بهشت جاويد كه به پرهيزكاران نويد داده شده است ، بهشتى كه براى آنان پاداش و سرنوشت است .
16 .
« لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ خالِدِينَ كانَ عَلى رَبِّكَ وَعْداً مَسْؤُلًا ؛
براى آنان در آنجا آنچه بخواهند فراهم است و جاودانه خواهند زيست ، بهشتى كه براى خداى تو وعدهء قطعى ( و از جانب پرهيزكاران ) خواسته شده است .