جدّى نگيرند ، و صبح و شام به تسبيح خدا بپردازند ، و همچنين در شب هنگام و سحرگاهان ، و چشم به راه روزى باشند كه ندا كننده از جايى نزديك بانگ بر مىآورد ، و در سور دميده مىشود ، و آنان را به خروج مىخوانند . در آن هنگام كه صيحه را مىشنوند حقا روز خروج است . . . در آن جا ، هنگامى كه خدا مردگان را زنده مىكند تا به او باز گردند ، زمين به شتاب شكافته مىشود و از روى آنان بر كنار مىرود ، و اين حشرى است كه براى خدا آسان است ، و به سخن آنان كارى نداشته باش كه او به آنچه مىگويند داناتر است ، و تو مسئول آنان نيستى تا مجبورشان كنى . هرگز . . . تو جبّار بر آنان نيستى و تنها بيم دهندهاى هستى كه با وحى به آنان تذكر مىدهى ، پس به قرآن آنان را پند ده كه شايد دعوت تو را كسى كه از وعيد مىترسد اجابت كند .
/ 453 سورة ق
[ سوره ق ( 50 ) : آيات 1 تا 30 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
ق وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ ( 1 ) بَلْ عَجِبُوا أَنْ جاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ فَقالَ الْكافِرُونَ هذا شَيْءٌ عَجِيبٌ ( 2 ) أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً ذلِكَ رَجْعٌ بَعِيدٌ ( 3 ) قَدْ عَلِمْنا ما تَنْقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ وَ عِنْدَنا كِتابٌ حَفِيظٌ ( 4 )
بَلْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ فَهُمْ فِي أَمْرٍ مَرِيجٍ ( 5 ) أَ فَلَمْ يَنْظُرُوا إِلَى السَّماءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْناها وَ زَيَّنَّاها وَ ما لَها مِنْ فُرُوجٍ ( 6 ) وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَيْنا فِيها رَواسِيَ وَ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ ( 7 ) تَبْصِرَةً وَ ذِكْرى لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ ( 8 ) وَ نَزَّلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبارَكاً فَأَنْبَتْنا بِهِ جَنَّاتٍ
/ 454