ديدهام كه حضرت صادق عليه السلام مىفرمايند : من آن كلمه را مىدانم . مرحوم قاضى مىفرمود : بعضى از افراد زمان ما مسلّماً ادراك محضر مبارك آن حضرت را كردهاند و به خدمتش شرفياب شدهاند .
يكى از آنها در مسجد سهله در مقام آن حضرت كه به مقام صاحب الزمان معروف است ، مشغول دعا و ذكر بود كه ناگهان مىبيند آن حضرت را در ميان نورى بسيار قوى كه به او نزديك مىشدند ، و چنان ابهت و عظمت آن نور او را مىگيرد كه نزديك بود قبض روح شود ، و نفسهاى او قطع و به شمارش افتاده بود و تقريباً يكى دو نفس به آخر مانده بود كه جان دهد آن حضرت را به اسماء جلاليه خدا قسم مىدهد كه ديگر به او نزديك نگردند . بعد از دو هفته كه اين شخص در مسجد كوفه مشغول ذكر بود ، حضرت بر او ظاهر شدند و مراد خود را مىيابد و بشرف ملاقات مىرسد . مرحوم قاضى مىفرمود : اين شخص شيخ محمّدتقى آملى بوده است . « 1 »
نماز شب
علامه طباطبائى مىفرمودند :
« چون به نجف اشرف براى تحصيل مشرف شدم ، از نقطه نظر قرابت و خويشاوندى و رَحمِيت گاهگاهى به محضر مرحوم قاضى شرفياب مىشدم ، تا يك روز دَر مدرسهاى ايستاده بودم كه مرحوم قاضى از آنجا عبور مىكردند ، چون به من رسيدند دست خود را روى شانه من گذاردند و گفتند : آخرت مىخواهى نماز شب بخوان !
اين سخن آنقدر در من اثر كرد كه از آن به بعد تا زمانيكه به ايران مراجعت كردم ، پنج سال تمام در محضر مرحوم قاضى روز و شب بسر مىبردم ؛ و آنى از ادراك فيض ايشان دريغ نمىكردم ، و از آن وقتى كه به وطن مألوف بازگشتم تا وقت استاد ، پيوسته روابط ما برقرار بود و مرحوم قاضى طبق روابط استاد و شاگردى دستوراتى مىدادند . و مكاتبات از طرفين برقرار بود . ايشان مىفرمودند : ما هر چه داريم از مرحوم قاضى داريم . » « 2 »
هامش
( 1 ) - - مهر تابان ، ص 277 .
( 2 ) - مهر تابان ، ص 277 . .