الهامات غيبى
مرحوم قاضى شاگردان خود را طبق موازين شرعيه با رعايت آداب باطنيه اعمال و حضور قلب در نمازها و اخلاص در افعال بطريق خاصّى دستورات اخلاقى مىدادند ، و دلهاى آنان را آماده براى پذيرش الهامات عالم غيب مىنمودند . خود ايشان در مسجد كوفه و مسجد سهله حجره داشتند ، و بعضى از شبها را به تنهائى در آن حجرات بيتوته مىكردند ، و شاگردان خود را نيز توصيه مىكردند ، بعضى از شبها را به عبادت در مسجد كوفه و يا سهله بيتوته كنند ، و دستور داده بودند كه چنانچه در بين نماز و يا قرائت قرآن و يا در حال ذكر و فكر براى شما پيش آمدى كرد ، و صورت زيبائى را ديدى ، و يا بعضى از جهات ديگر عالم غيب را مشاهده كرديد ، توجه ننمائيد ، و دنبال عمل خود باشيد ! استاد علامه طباطبائى مىفرمودند : روزى من در مسجد كوفه نشسته و مشغول ذكر بودم ، در آن بين يك حورّيه بهشتى از طرف راست من آمد و يك جام شراب بهشتى در دست داشت ، و براى من آورده بود ، و خود را به من ارائه مىنمود ، همين كه خواستم به او توجّهى كنم ناگهان ياد حرف استاد افتادم ، و لذا چشم پوشيده و توجّهى نكردم ، آن حوريه برخاست و از طرف چپ من آمد ، و آن جام را به من تعارف كرد ، من نيز توجهى ننمودم و روى خود را برگرداندم ، آن حوريه رنجيده شد و رفت ، و من تا به حال هر وقت آن منظره به يادم مىافتد از رنجش آن حور متأثر مىشوم . « 1 »
طىّ الارض
مرحوم آيت الله سيدمحمدحسين حسينى تهرانى مىنويسند :
« راجع به دارا بودن طىّ الارض نسبت به مرحوم آقاسيدعلى قاضى دو شاهد است :
اول آن كه حضرت علامه طباطبائى و حضرت آقاى قوچانى هر دو نقل فرمودند : كه عادت مرحوم قاضى اين بود كه در ماههاى مبارك رمضان ساعت چهار از شب گذشته در منزل رفقاى خود را مىپذيرفتند ، و مجلس اخلاق و موعظههايش تا ساعت شش از شب گذشته طول مىكشيد و در دهه اوّل و دوم چنين بود ، ولى در دهه سوّم ايشان مجلس را تعطيل مىكرد و تا آخر ماه رمضان هيچ كس او را نمىديد ، و معلوم نبود كجا هستند ، چهار
هامش
( 1 ) - - مأخذ پيشين ، ص 106 . .