مراتب معرفت شهودى
از مطالب گذشته استفاده شد كه عرفان عملى ، شناخت قلبى به حقتعالى و كمالات وجوديهى او و به رابطهى وجودى اشيا و انسان با او در ابتدا و انتهاى معاد مىباشد ، كه پس از عمل به دين الهى و پيروى دقيق از رسول خدا و اوصيائش - عليهمالسلام - براى انسان ظهور مىكند و همگام به مرتبهاى از آن در اين عالم به ويژه در عالم ديگر كه محل كناررفتن پردههاى غفلت از ظهور حقايق است ، نايل مىشوند : « لقد كنت في غفل - ة من هذا فكشفنا عنك غطائك فبصرك اليوم حديد » ، « 1 » ( به يقين تو از اين صحنه حضور در پيشگاه خداوند غافل بودى پرده را از چشم تو كنار زديم و امروز ديدهات تيزبين است ) و كسانى كه در مسير حق بودهاند از ظهور حقايق بهرهمند مىشوند كه ، ( و بهشت به پرهيزكاران نزديك مىشود و از آن دور نيستند ، اين چيزى است كه به آن وعده داده مىشويد ، كسانى كه به سوى خدا باز مىگردند و پيمانها و احكام او را حفظ مىكنند ، آن كس كه از خداوند مهربان مىترسد و با قلبى انابكننده در محضر او حاضر شود ، به ايشان گفته مىشود با سلامت وارد شويد ، امروز روز جاودانگى است ، هر چه بخواهيد در آنجا برايشان هست و نزد ما بيشتر از آن موجود است ) ، « 2 » اما كسانى كه در اين عالم اعتقاداً و عملًا يا تنها عملًا به هيچ وجه در آن مسير نبودهاند از ظهور حقايق نه تنها بهرهاى نمىبرند ، بلكه عذاب و رنج آنها كه با آن سروكار داشتند ولى از آن غفلت
هامش
( 1 ) - سوره ق ، آيه 22 .
( 2 ) - همان ، آيه 35 - 31 .