بدى مىكند در خاك فرو مىرود ، تنزل وجودى پيدا مىكند . « 1 » آيات و روايات در اين رابطه بسيار است كه ايمان با عمل صالح همواره زياد مىشود ، « 2 » يا اعتقادات باطل و تكذيب اعتقادات حق و نيز تداوم بر اعمال قبيح و مخالفت با حقتعالى موجب انكار حقايق « 3 » و خسارت وجودى « 4 » و محروميت از بهرهمندى از ارتباط با حقايق و رسيدن به درد و عذاب ، « 5 » مىشود . علاوه بر اين از آيات قرآنى استفاده مىشود كه ايمان و عمل صالح ، تأثير خوبى در نظام آفرينش مىگذارد : « ولو ان اهل القري آمنوا و اتقوا لفتحنا عليهم بركات من السماء و الارض » ، « 6 » ( و اگر اهل شهرها ايمان آورده و تقوا پيشه مىكردند ، حتماً بركات آسمان و زمين را بر آنان مىگشوديم ) ، همچنين كفر و اعمال ناپسند تأثير نامطلوبى در مسير آفرينش مىگذارد : « و لكن كذبوا فاخذناهم بما كانوا يكسبون » ، « 7 » ( و لكن حق را تكذيب كردند پس ايشان را به كيفر اعمالشان مجازات كرديم ) ، يا مىفرمايد : « ظهر الفساد في البحر و البر بما كسبت ايدي الناس » ، « 8 » ( فساد در دريا و خشكى به جهت اعمال مردم آشكار شد ) .
هامش
( 1 ) - اصول كافى ، ج 2 ، ص 268 ، روايت 1 .
( 2 ) - سوره يونس ، آيه 9 .
( 3 ) - سوره روم ، آيه 10 .
( 4 ) - سوره عنكبوت ، آيه 52 ؛ سوره اعراف ، آيه 9 .
( 5 ) - سوره مؤمنون ، آيه 103 .
( 6 ) - سوره اعراف ، آيه 96 .
( 7 ) - همان .
( 8 ) - سوره روم ، ايه 41 .