است و با آفرينش آنها همراه است ، چنان كه در آياتى از قرآنكريم آمده است : كه اگر از مشركان بپرسى ، چه كسى آسمانها و زمين را آفريد و خورشيد و ماه را مسخر نمود و آب را از آسمان نازل كرد تا زمين زنده شود ؟ مىگويند : خداوند « 1 » و مراتب ديگرش با تنبهات عقلى و قلبى به نظام آفرينش و ايمانآوردن به حقتعالى و دين او ، عمل مطابق آن ، تدريجاً آگاهانه مىشود تا به گونهاى شود كه براى اولياى دين - عليهمالسلام - ظاهر گرديد .
راهكارهاى رسيدن به عرفان عملى
در اينجا با بيان راهكارهاى كلى كه راهگشا و مبناى راهكارهاى جزيى است ، از فرمايشات ائمه - عليهمالسلام - بهره مىبريم . با توجه به بيانات گذشته نسبت به رابطهى وجودى حقتعالى با موجودات ، روشن مىشود كه مهمترين راهكار رسيدن به حقيقت اين رابطه ، چنان كه امامرضا - عليه السلام - در خطابش با شخص زنديق ، با اين كه با استدلال وجود حقتعالى را براى او اثبات مىفرمايد و مرتبهى وجودى او را نيز بيان فرمود كه حدى ندارد ، راهكارى براى ارتباط حقيقى با حضرت حق و روشنشدن او براى انسان بيان مىفرمايد : هنگامى كه زنديق سئوال مىكند : پس چرا خداوند محجوب شده است ؟ مىفرمايد : به راستى محجوبماندن او از مردم به جهت گناهان بسيار ايشان است ، اما خداوند در طول شب و روز چيزى بر او مخفى نمىباشد ، « 2 » در عين حال حضرت على و حضرت موسىبنجعفر - عليهماالسلام - اينحجاب را امر
هامش
( 1 ) - سوره عنكبوت ، آيه 61 و 63 ، سوره لقمان ، آيه 25 .
( 2 ) - توحيد صدوق ، ص 250 ؛ روايت 3 .