انسانهاى والامقام ، مرتبهى دارندگان اين عناوين را مىفهيم ؛ مانند . انبياى الهى كه صالحين به ايشان اطلاق شده است البته اين صفت بر افراد ديگرى كه مرتبهى پايينترى دارند نيز به كار رفته است . « 1 » لكن براى مقربين اوصافى ذكر شده است كه مرتبهى درك و شناخت ايشان را نسبت به حق تعالى به طور رمزى نشان مىدهد ، در جايى مىفرمايد : « فاما ان كان من المقربين فروح و ريحان و جن - ة نعيم » ، « 2 » ( پس اگر از مقربين باشد پس روح و ريحان و جنت نعيم براى اوست ) و در جاى ديگر مىفرمايد : « ان كتاب الابرار لفي عليين و ما ادراك ما عليون ، كتاب مرقوم ، ان الابرار لفي نعيم . . . يسقون من رحيق مختوم . . . و مزاجه من تسنيم ، عينا يشرب بها المقربون » ، « 3 » ( به راستى نامه اعمال نيكان در عليين است و تو چه مىدانى عليين چيست ، نامهاى است رقمخورده و سرنوشتى است قطعى كه شاهد آن هستند ، مسلماً نيكان در انواع نعمت هستند . . . از شراب زلال دست نخورده و سربستهاى سيراب مىشوند . . . اين شراب آميخته با تسنيم است ، همان چشمهاى كه مقربان از آن مىنوشند ) . بعضى از تعبيرات اولين مرحلهى ورود به كمال نفسانى و معرفتى انسان را تا رسيدن به آخرين مرحلهى آن شامل مىشود ؛ مانند ، صفت ايمان و تقوى ، تمامى اين اوصاف بيانگر درجه شناخت انسان به حق تعالى و كمال وجود او و التزام عملى مطابق آن است .
هامش
( 1 ) - سوره آلعمران ، آيه 114 .
( 2 ) - سوره واقعه ، آيه 88 و 89 .
( 3 ) - سوره مطفقيبن ، آيه 28 - 18 .