2 - در حديث شريفى اين گونه آمده كه :
« لا يحلّ مال امرء مسلم إلّابطيبة نفس منه » « 1 » .
« مال فرد مسلمانى بر كسى حلال نمىشود ، مگر با رضايت خاطر وى . »
3 - در روايت ديگرى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آمده كه فرمودند :
« على اليد ما أخذت حتّى تؤدّي » « 2 » .
« مسؤوليّت هر چيز با ( كسى است كه آن را در ) دست دارد ، تا آنكه آن را بپردازد . »
4 - امام صادق عليه السلام مىفرمايند :
« فمَن نال من رجل مسلم شيئاً من عرض أو مال وجب عليه الاستحلال من ذلك والتنصّل من كلّ ما كان منه إليه ، وإن كان قد مات فليتنصّل من المال إلى ورثته » « 3 » .
« هركس آبروى ديگرى را بريزد يا به داراييهاى كس ديگرى دست درازى كند ، بايد ازاين عمل خود حلاليّت بخواهد و از هر آنچه بدىنسبت بهطرف مقابل انجام داده در نزداو به درآيد ، و اگر طرف مقابل مرده بود ، پس مىبايست ( آن مال را به ورّاث وى بدهد ) و خود را از آن مال ( حرام ) خلاص كند . »
هامش
( 1 ) - مستدرك وسائل الشيعه ، ج 14 ، ص 8 ، باب 1 ، حديث 733 ، قم ، مؤسسه آل البيت 1408 ، ه . ش .
( 2 ) - الفقه الاسلامى - قسم المعاملات ، الاصول العامّة ، از نگارنده ، ص 30 .
( 3 ) - دعائم الاسلام ، ج 2 ، ص 485 ، حديث 1731 ، دار المعارف - مصر ، چاپ دوم ، و مستدرك الوسائل ، ج 17 ، ص 87 ، باب 1 .