كشيده مىشوند .
2 - بايد از نزديك مراقب اعمال و رفتار فرزندان خود باشيم ، و اگر فريفتهء دنيا شدند و يا به گمراهى تمايل يافتند ، بايد پيشاز آنكه از نظر عاطفى از ايشان تأثير بپذيريم به سرعت در برابر افعالشان به يك جبههگيرى مناسب بپردازيم ، از اين جهت مىبايست ايشان را به كارهاى خوب فراخوانيم و از منكرات نهى كنيم ، و اگر نپذيرفتند بايد به اندازهاى كه از حق دور شدهاند از ايشان دورى گزينيم ، تا در افعالشان شريك ايشان محسوب نشويم .
3 - هركسى به محيط فرهنگى خانوادهاش بسيار نزديك است . اين محيط معمولًا خواستها و علايق مشتركى را ميان اعضاى خانواده نهادينه مىكند كه در پارهاى از اوقات ، حقايق با تعصّبات جاهلانه آميخته مىشوند ، به ويژه آنچه با مسائل اجتماعى در ارتباط است ؛ از اينرو انسان از چنين محيطى بايد برحذر باشد و سخنان را بشنود و تنها بهترين آنها را برگزيند . بديگر سخن نبايد تمام نظرات خويشاوندان خود را كوركورانه و بدون سنجيدن آنها بپذيرد .
سخن آخر اينكه : فرزندان از سويى نعمتند و از سويى مسؤوليّت آورند و از سوى ديگر بوتهى آزمايش . از اينرو مؤمنان بايد براى انجام وظايفشان در قبال فرزندان از خداوند متعال يارى جويند ، و خداوند يارى دهنده است .
احكام شريعت پيرامون حيات طيبه يا زندگانى پاك (فارسى) — صفحة 444
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٤٤٤